Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?

maandag 27 maart 2017

Krom

Meneer Janszen voert de laatste tijd veel gesprekken met deze en gene – het is weer eens wat anders dan met zichzelf - over hoe ‘het’ toch komt. Over hoe ‘wat’ toch komt meneer Janszen? Hèhè, dat meneer Janszen hier nog steeds dagelijks inlogt natuurlijk. Wat zou ‘het’ anders moeten zijn?

Het zal geen verrassing zijn, als meneer Janszen verklapt dat de meeste van deze gesprekken over hoe ‘het’ toch komt, net als de gesprekken met zichzelf trouwens, in een of meer van de volgende categorieën vallen: van de wal in de sloot, van de regen in de drup, van kwaad tot erger en/of eenvoudigweg overbodig. Veel vrolijker wordt hij er doorgaans in elk geval niet van en dat komt onder meer of misschien wel vooral door de woorden ‘nog steeds’ in de vraag aan zichzelf of aan deze en gene in relatie tot het uitblijven van een tevredenstellend antwoord. Het zijn au fond woorden die best gerechtvaardigd zijn in zijn geval. Hij is immers al ruim tien jaar alleen. Vooruit, stel de restwaardetijd van een dertigjarig huwelijk op twee jaar, dan blijven er nog altijd acht over, dus de lading die ‘nog steeds’ suggereert, acht meneer Janszen in alle redelijkheid wel op zijn plaats. Want ook al is het lastig om een maat op de tijd te zetten, na acht jaar zou je er in diezelfde alle redelijkheid als meestal jaren jonger geschatte, vitale man in wie het jongetje nooit verloren is gegaan toch in hebben moeten kunnen slagen om een nieuwe liefde te vinden die langer duurt dan een paar weken. Of niet?
Het venijn zit in de staart: of niet? Lastig. In het geval van tweedetaalverwerving bijvoorbeeld, het is maar een voorbeeld waarmee meneer Janszen enigermate bekend is, dus een voorzichtige analogie durft hij wel aan, kent men het begrip krompraters. En krompraterij kan een illustratie zijn van fossilisatie of stagnatie.
In het geval van fossilisatie is het klaar. Wat er niet (meer) in zit, komt er ook niet (meer) uit. Einde oefening. U kunt verder hooguit dienstdoen als steengrill, maar daar houdt het op. Stagnatie daarentegen biedt nog hoop: u staat nu stil, maar er is nog ruimte; er zit nog leven in, maar wel opschieten. Stilstand is immers achteruitgang meneer Janszen.
Even naar de analogie, daar was het tenslotte om begonnen: lijdt meneer Janszen in de liefde aan fossilisatie of stagnatie? Meneer Janszen weet het niet. Dat is zijn meest eerlijke antwoord.
Van fossilisatie is in de tweedetaalverwerving sprake als er in de taalproductie structureel en over een lange periode geen noemenswaardige vooruitgang wordt geboekt. Nou, daarmee lijkt het vonnis over meneer Janszen wel geveld, want hij is al tien jaar alleen. Toch zijn er in die tien jaar wel wat lichtpuntjes van enige voortgang of zelfs vooruitgang te bespeuren en dat zou dan weer ruimte bieden voor het hoopgevende idee van stagnatie.
Veel doet het er per saldo overigens niet toe. Het is een achterhoedegevecht, want beide begrippen hebben immers alleen betrekking op het toekomstperspectief, terwijl het hier en nu alles is wat een mens heeft. En in het hier en nu is meneer Janszen sowieso een krompartner.


geplaatst door Janszen - 1390 keer gelezen


Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.nl zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Contact
Thuiswinkel Keurmerk Veilig Daten

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.nl