Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?
dinsdag 12 september 2017

Patat aan zee

Doordat ik tweeëneenhalve week op de kat van mijn dochter mocht passen en de zon scheen, zat ik op het deftige strand van Wassenaarse Slag patat met tomatenketchup te eten. Ik dronk er cola bij; de originele, de mierzoete. De mensen om mij heen aten ook patat, of een bord bitterballen, of broodjes kroket met mayonaise. Vandaag is mijn wereldbeeld eenvoudig: Op het terras aan de andere kant van de duinopgang voedt de wijze zich met kikkererwtenpasta en muntthee, op dit terras kiest de onwijze voor patat en cola. Vandaag had ik domweg zin in patat en cola.

Op het vlonder, vlak voor mijn tafeltje, lopen twee mensen op elkaar af. Een man en een vrouw, hoopvolle mensen met levenservaring. Ik herken hun lichaamstaal, herken het moment waarop daters voor het eerst tegenover elkaar staan. Ach. Haar rug zakt een beetje in. De humoristische charmeur van de foto’s en de mails blijkt de gedaante te hebben van een olijk ventje. Ze geven elkaar een hand en, vooruit, een zoen. Ze gaan samen een tafeltje zoeken, hét tafeltje waaraan ze hun ontmoeting vorm kunnen geven. Tafeltje binnen, tafeltje buiten, tafeltje in de zon, tafeltje onder de parasol? Juist als ze voor de tafel naast mij lijken te kiezen, kijkt de vrouw me aan. In haar ogen zie ik wijze, geamuseerde berusting. Vanavond zal ze thuis komen en het jammer vinden dat ook deze man haar geliefde niet zal zijn. Maar voor de duur van deze ontmoeting, op dit zonnige terras aan zee, geeft ze zich over aan de illusie. Plots wijst de man naar een tafeltje schuin achter mij. Ze gaan er zitten, te ver weg om m’n fantasie nog langer te kunnen voeden.

Ik verplaats m'n gedachten naar de zee, naar de zee die volgens een gedichtje van Frank Eerhart geen zeer heeft. Hier op Wassenaarse Slag speelt men niet in de zee, men staat hier in de zee. Wat is daar gaande? Een netwerkborrel? Een groepsles plassen in het water? Een workshop zeebeleving? Zal ik straks ook in de zee gaan staan en het vragen? ‘Meneer, wat staat u hier met z'n allen in de zee?’ ‘We vieren de verjaardag van Sofietje.’ Ah, als alleengaande word je mooi niet uitgenodigd op verjaardagen. Daar zitten stelletjes, ongemakkelijk dicht naast elkaar op de bank. Bovendien: Wie past er hier op m’n tas? Het kleinste zwembad heeft al kluisjes en die hele grote zee heeft niks.

Straks mag ik terug lopen. Op blote voeten, in meditatief tempo door de lauwe zee naar Scheveningen Noorderstrand. Ik heb alle tijd: vandaag hoef ik niet met trein en bus naar het verre Friesland, vandaag wacht in Leiden de kat op mij. Hij zal me hoopvol voorgaan naar z’n etensbakje en diep teleurgesteld raken. Hoeveel teleurstellingen kan een kat verdragen? Hoeveel teleurstellingen kan een mens verdragen? Hoeveel dates kan hij aan voordat hij het opgeeft en pretendeert net zo lief alleen te blijven? Het gaat vast vanzelf, net als met die verjaardagen: op een dag hoeft het gewoon niet meer. Tot die dag geloof ik in een ontmoeting waarbij ik mijn rug zal rechten van blijdschap. Omdat híj het is.


Bekijk mijn profiel op match4me.nl

geplaatst door RodeJas - 202 keer gelezen

beoordeeld 5/5 (10 Stemmen)

Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.nl zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Contact
Thuiswinkel Keurmerk Veilig Daten

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.nl