Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?
donderdag 28 september 2017

Pianospel.

 Vanochtend werd ik wakker met een beginnend piano spel in mijn hoofd. Lage eenvoudige diep doordringende akkoorden. Resonerend in een halve noot hogere aanslag erna. Enige momenten later vallen de korte kristal heldere hogere tonen bij. Pianospel. Twee handen die in verlangen vraag en antwoord verbeelden. Als klein kind speelde ik deze tonen zoekende mijn weg op een piano. Ik was uit logeren bij een vriendin van mijn ouders in Amsterdam met al volwassen kinderen. Die dag werd ik door een dochter des huizes meegenomen naar een schoonmaak adres. Zij parkeerde mij bij de piano zodat ze het huishouden kon doen. Geloof echt niet dat het zo mooi klonk als het nu in mijn hoofd klinkt. Toch luisterde ze verbaasd en hielp met de pedalen. Ze keek me wat bedroefd aan en sloot de pianoklep. Dat is niet voor jou weg gelegd zij ze zachtjes. Kom dan maak ik limonade voor je.

Dat jaar kreeg ik een blokfluit. De rauwheid van het leven gaf geen ruimte voor verdieping er in. Ook niet voor de kleinkunst academie waar de nota bene christelijke school op aandrong vanwege mijn artistieke inslag. Keuzes moeten gemaakt worden en blijdschap mag je iedere dag rond strooien. Dat is gelukkig niet afhankelijk van theater bezoek . Heb nog vaak op de gitaar de melodie gespeeld. Verder wachtte mij de 2de viool. Behalve in mijn hoofd waar ik zonder moeite een orkest mag laten optreden. Als het plenst bied het mij troost. Een piano klep die ik zelf kan openen en sluiten. Hoewel…. Soms slaat iemand de klep hard dicht.


Recent attendeerde iemand mij op een foto in een plaatselijk weekblad. Daar zie ik een andere foto. Het tot dan toe gekoesterd stille verlangen verandert mijn gemoed in een wolkbreuk. Ik bezie een uitvoering waarin ik de muzikante meen te herkennen. Mijn pianoklep wordt hard dicht geslagen. De vingers er nog tussen. De klankkast galmt gepredestineerd na. “niet weg gelegd”. Een nagalm die ook aan geeft dat het tijd wordt om de snaren te stemmen. Ik heb een vaste piano stemmer. Daar vestig ik mijn hoop op. Ondertussen de mooie partituur zacht repeterend tot het spel om aan te horen is en de echo de noten beantwoord. Zolang er leven is, is er hoop. Ondertussen limonade schenkend.


De dag vraagt mij. Mijn pama liefde is nodig. Vlug de twin een kus. Oudste moet van de woongroep naar zijn wekelijkse praktijkles gebracht worden. (Ja hij is geslaagd en nu op het mbo) Onderweg zie ik dartelende auto’s. De muziek komt terug. Begrijp waarom muziek maken op prijs wordt gesteld. Je luistert niet alleen je kunt het ook lezen en schrijven. Een fijne gedachte en zekerheid voor de uitvoering van het zoekend verlangen in een quatre-mains Spijt dat het bij mij hier schort. Ik kan niet componeren. Ook al kan ik compenseren het lijkt niet afdoende. Verlangend de- compenseer ik in schrijven en in de muziek van alle dag. Bedenk dat een spoedcursus voor de toekomst nog niet zo een slecht idee is. Ook al is het voor mij niet weg gelegd misschien dat de intro anderen helpt.

Binnenkort toch eens aan mijn zwager vragen om het stukje in bladmuziek te zetten. Bang dat het bij haar niet meer gaat. Een grande finale in minor. In mijn hart speelt Solveighs Song in mijn hoofd Dance of the Knights. Eenmaal weer thuis kijkt de gitaar met al jaren kapotte snaren mij smekend aan. Gesel mij. Nah komt wel. Eerst muziek van alle dag op het ritme van mijn hart. Een falset maar dan van het leven. Ook mooi.


geplaatst door Indi - 2901 keer gelezen

beoordeeld 5/5 (4 Stemmen)

Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.nl zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Contact
Thuiswinkel Keurmerk Veilig Daten

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.nl