Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?
zaterdag 21 januari 2017

De netwerk-geliefde

Het roer moet om. Daten via internet blijkt volkomen achterhaald. ‘Vergeet datingsites: de kans dat je daar een grote liefde vindt is uitermate klein, omdat de meeste profielen een veel te rooskleurig beeld schetsen. Die spontane levensgenieter is in werkelijkheid maar al te vaak een saaie bankhanger’, las ik onlangs in een bekend magazine. Hoewel mij dit de uitspraak lijkt van een vrouw die nog nooit honderd profielen op één avond heeft gelezen, intrigeert het me wel wat ze zegt: Ze adviseert elke vrouw om gebruik te maken van haar netwerk bij het vinden van een levensgezel. Je vriendenkring weet wat je nodig hebt, nietwaar?

Nu ben ik uit de tijd dat een vrouw geen netwerk opbouwt maar vooral familie heeft, (voormalige) collega’s, een massa al dan niet toevallige kennissen en een paar vrienden en vriendinnen. Eilandjes van genegenheid die niet met elkaar in verbinding staan. Wie zou kunnen weten wat ik nodig heb? En wie zou ik durven vragen: “Ken je een man die dé man voor mij zou kunnen zijn?” Mijn wandelvriendinnen? Samen lange wandelingen maken geeft een hechte band; al lopend praat het zoveel makkelijker dan aan een keukentafel, hoe gezellig ook. Ik aarzel. Ze gunnen me een geliefde, dat staat vast - al is het ook eigenbelang: ik schijn mét geliefde een leukere vriendin te zijn dan zonder. Bovendien vinden ze daten gevaarlijk. Dat zo’n ontmoeting meestal aangenaam verloopt, en dat ik van te voren meer van de man in kwestie weet dan van een willekeurige man naast me in de trein, geloven ze niet. Geloof me, mannen geven als regel in hun profiel een behoorlijk realistisch beeld van zichzelf - en de rest is het raadsel van de aantrekkingskracht. Van geur. Een geliefde ruikt nu eenmaal lekker. Hoe dan ook, mijn vriendinnen zijn wel zo genereus dat ze me bij ernstige calamiteiten hun man even lenen. Zoals laatst E., toen de luxaflex in mijn werkkamer in een wolk van gruis naar beneden was gestort. Weet zij wat ik nodig heb? Een handige man? Welja. Ik weet niet beter of een mogelijk toekomstige levensgezel neemt bij het tweede bezoek aan mijn op tijdelijkheid ingerichte huis zijn boormachine mee. Terwijl ik zelf een boormachine heb en ermee kan omgaan. Voor vriendin M., op wier echtgenoot’s computer ik wel eens een stukje typte in mijn pré-computertijd, is een geliefde een goedgeklede man wiens humor je begrijpt en met wie het gezellig wijn drinken is... Ach, hoe zouden ze ook kunnen weten wat ik nodig heb, mijn wandelvriendinnen, we praten immers zo zelden over seksuele begeerte? Vriendin T. weet wel wat ik nodig heb - maar ze weet geen man voor me. We zijn allebei sinnich. En we hebben allebei ervaren dat ‘sympathiek’ en’ goede seks’ zelden samengaan. Een verre vriend met wie ik vooral schrijf, en vooral tot diep in de nacht, leerde me hoe ik sympathiek en seks wel kan laten samengaan: “Loop op hem toe tot je bijna lijf aan lijf staat. Duw jezelf tegen hem aan en leg je hand op zijn kruis. Tel vervolgens tot tien. Of bid een weesgegroetje.” Hmm. Dat moest ik eerst maar eens testen. Op hem. Maar zelfs bij hem zal ik mij beheersen tot ik zijn ogen zie oplichten als hij naar me kijkt. Zodat ik zeker weet dat ik niets aan hem onttrek dat niet voor mij bestemd was.

Al met al: misschien is een levensgezel zoeken binnen het eigen netwerk toch meer iets voor de nieuwe generatie vrouwen. Ik blijf hier nog wel even.


Bekijk mijn profiel op match4me.nl

geplaatst door RodeJas - 984 keer gelezen

beoordeeld 4.84/5 (25 Stemmen)

Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.nl zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Contact
Thuiswinkel Keurmerk Veilig Daten

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.nl