Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?
vrijdag 10 november 2017

Roestbak

‘Ik heb mijn nieuwe vriendin letterlijk op de komkommerafdeling van de Jumbo ontmoet,’ zegt Edzo. Zijn lach klettert mijn iPhone uit.
  ‘Je bedoelt toch niet dat je haar hebt voorgesteld om jouw komkommer te kiezen?’ vraag ik.
We begonnen als date, nu staat de score op vier jaar vriendschap. Ik heb me neergelegd bij Edzo’s vaak vrouwonvriendelijke uitspraken. Hij denkt sneller dan zijn stem kan bijbenen en het komt er dan ongelukkiger uit dan hij bedoelt.
  ‘Schrijf je nog blogs?’ vraagt Edzo.
  ‘Ja. Als ik zo’n gebeurtenis in een verhaal zou verwerken, zou ik pruimenvak schrijven. Of visafdeling. Ze stond bij de verse mosselen. Oesters is misschien wat chiquer.’

 

Blijft banaal, ik hoor het u denken. Maar zo ruist de hersenmassa in Edzo’s hoofd. De bobbel in zijn broek is een komkommer of een aubergine, een vrouw is iemand van wie je je altijd afvraagt of je haar zou doen. Alle mannen schijnen zich talloze malen per dag het hoofd te pijnigen of ze de dames die in hun blikveld verschijnen willen nemen, Edzo komt er openlijk voor uit.
  Ik denk niet direct, althans veel minder, aan woeste sekstaferelen wanneer ik een man zie. Incidenteel vraag ik mezelf: Zou ik met hem willen vrijen? of nog eufemistischer: Zou ik met hem zoenen? Vrouwen laten een man letterlijk binnenkomen. Mannen rijgen je aan hun zwaard of prikken je op de lans, je kleeft aan hun buitenkant. Zij stoten in jouw binnenste en storten daar iets uit. Seks is voor vrouwen ingrijpend, waar het bij mannen beperkt blijft tot hooguit iets aangrijpends; verklaart dat het verschil in taalgebruik?
  Natuurlijk is niemand gelijk, niet in intentie, noch in beleving. Mannen zullen de daad ook heus wel als ingrijpend kunnen ervaren, toch praten ze eerder ruw en stoer over seks. Pas als je fysiek fantastisch bent - letterlijk hun fantasieën weet te benaderen - kunnen ze - misschien - verliefd op je worden en eventueel daarna van je gaan houden. Mannen en vrouwen hanteren hun eisen op het terrein van verliefdheid en de slaapkamer precies tegengesteld, voor vrouwen is (lichtelijke) verliefdheid juist vaker een voorwaarde voor seks. 

 

Maar goed, Edzo heeft dus een vriendin. Hij ratelt blij, maar niet heel respectvol over haar. Hij heeft het over ‘Een keer per week neuken met mentale inhoud. En ‘s avonds gaan we gewoon naar ons eigen huis.’
Ik weet hoe gehecht hij is aan zijn eigen bed. En hoe hij zijn thuiswonend puberkroost nog meer debacles met vriendinnen wil besparen. ‘Ben je gelukkig?’ vraag ik.
Edzo gaat zich te buiten aan een rationeel relaas met als kern dat hij tevreden is met de fysieke liefde. ‘Als je niet al te kritisch bent, is er genoeg op de markt. Ik zie wel hoelang dit duurt. Volgende maand kan het weer totaal anders zijn.’
  ‘Doe maar lekker stoer,’ zeg ik, ‘ga nou gewoon eens een keer voor een vrouw joh.’
  ‘Haha, en jij dan?’ vraagt Edzo. ‘Bij jou werd het toch ook niets met die zwarte-toga-vent?’
  ‘Wat het resultaat betreft, heb je helaas gelijk. Je kunt er veel van zeggen, maar ik ging er wel voor bij Constantijn.’

 

God, wat ging ik ervoor bij Constantijn. Net zo’n rationele klojo als Edzo, maar dan verbaal niet grof. Constantijn probeerde zijn autistische trekken juist te bedekken met delicaat gecomponeerde, vaak ambtelijk aandoende volzinnen die respect moesten uitstralen. Kopieergedrag bracht hem, uiterlijk gezien, een heel eind; waar het gevoelens in diepere lagen betrof, strandden we alleen maar.
  Ik kwam er bij toeval achter dat autisten relatief vaak fietsers zijn. Lekker op de racefiets over alles nadenken. Net zo lang gevoelens beredeneren tot ze op de plek staan, waar ze ze willen hebben. De volgende dag resoluut dat bedachte ‘gevoel’ honderdtachtig graden de andere kant op redeneren, omdat dit vandaag beter uitkomt.
  En al deze ‘gevoelens’ zijn ‘echt’, ook al staan ze loodrecht op die van gisteren. Autisten gedragen zich als bullshitters: ‘Dat ik er gisteren zus over dacht, wil niet zeggen dat ik er vandaag niet zo over mag denken. Ik zeg gewoon wat ik denk, en vandaag denk ik dit. Ik ben echt heel authentiek.’
  Dit is ook een interessante: ‘Gek eigenlijk dat we het begrip gevoel toewijzen aan ons hart, en het begrip verstand aan de hersenen. Gevoel krijgt pas een waarde na interpretatie en dat ‘doorvoelen’ gebeurt met de hersenen. Dus eigenlijk zit je gevoel gewoon in je hoofd en niet in je hart.’
  Tegenwoordig gaan mijn alarmbellen rinkelen bij elk fietsbegrip in datingsiteprofielen. Ik vraag er zelfs actief naar, vroeg in het contact.

 

‘s Avonds hoor ik een zin van cabaretier Micha Wertheim. ‘We kunnen samen vliegen,’ belooft hij het publiek. ‘Maar dat gebeurt alleen als we samen besluiten te geloven dat we kunnen vliegen.’
  Die zin heb ik eerder gehoord. Gelezen? Ik loop naar de boekenkast. Ilja Leonard Pfeijffer, La Superba. Ik omcirkel passages of woorden in mijn boeken en ik schrijf in het vrije deel van de bladspiegel, dat komt nu van pas. Ware liefde is het besluit om voortaan te geloven in de onderhavige fantasie in plaats van te fantaseren. Zal ik mijn datingsiteprofiel veranderen? Ik zoek de man die me kan laten geloven in mijn fantasie. Zinloos, dat snappen ze nooit. mannen denken bij fantasie aan iets heel anders.

 

Prut. Zo was het ook met Constantijn. In de aanloop naar onze eerste date stuurden we elkaar gloedvolle berichten. We liepen ernstig gevaar om in ons hoofd een ander van de ander te maken. Ik wilde graag met Constantijn bellen, een stem is belangrijk voor me. Constantijn had telefoonangst en wilde het rustig aan doen.
  Rustig aan doen? schreef ik. Dat is verstandig. Maar hoe kun je nu rustig blijven wanneer iemand je diep raakt, zoals jij zegt? Dat is als honger lijden terwijl je aanzit aan een exquis gevulde dis. Gevoelsanorexia. Je wilt van alles proeven, maar je mag niet van jezelf. Ik wil weten hoe je bent. Een fata morgana of een afspiegeling van jouw werkelijkheid, die ik tot nu toe als mijn fantasie beschouwde. Laten we bellen alsjeblieft? 
  Een paar uur later hoorden we elkaar. Drieënhalf uur praatten en luisterden we.
  Vond je het gisteren ook niet wat overdreven? appte Constantijn de volgende ochtend. 
  Wat van gisteren uit die drie en een half uur? vroeg ik. 
  Precies, de duur van ons telefoongesprek. Redelijk schaamteloos, toch? 
  Het was het begin van mijn schaamteloze overgave aan Constantijn. Als je jezelf hebt toegestaan om compleet in iemand te geloven, gaat het niet gemakkelijk over wanneer het voorbij is. Er moet eerst een leukerd voorbij fietsen (Nee. Niet. Fietsen!) die jou de oude roestbak definitief in de gracht doet smijten. Of naar de oud ijzercontainer van de stort laat brengen, dat is beter voor de ongehinderde vaart van plezierboten.

 

 

 

 

 


Bekijk mijn profiel op match4me.nl

geplaatst door Muzza - 199 keer gelezen

beoordeeld 5/5 (3 Stemmen)

Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.nl zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Contact
Thuiswinkel Keurmerk Veilig Daten

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.nl