Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?

donderdag 28 september 2017

Pianospel.

 Vanochtend werd ik wakker met een beginnend piano spel in mijn hoofd. Lage eenvoudige diep doordringende akkoorden. Resonerend in een halve noot hogere aanslag erna. Enige momenten later vallen de korte kristal heldere hogere tonen bij. Pianospel. Twee handen die in verlangen vraag en antwoord verbeelden.

Lees verder!

geplaatst door Indi



maandag 25 september 2017

Machteloos

Een machteloos gevoel. Geraaktheid tot in mijn diepste vezel van mijn lichaam. Tot in het diepst van mijn poriën. Tot in mijn ziel. Ik voel je, ik ruik je, ik hoor je, als ik aan je denk. Ik zie je als ik in gedachten aan je denk. En ik weet dat dit zal slijten. Op dit moment overheerst de machteloosheid. Het er niet bij kunnen. Niet bij dat bijna wanhopige gevoel.

Lees verder!

geplaatst door Vonny



maandag 25 september 2017

Onvoorwaardelijk

‘Ik ga vanavond wijn drinken met die man met wie ik eergisteravond zo leuk heen-en-weer aan het schrijven was,’ zeg ik tegen mijn dochter. Ik zet twee latte macchiato’s op de ontbijttafel en kaap de laatste plak rosbief.
‘Oh, Paul the wineguy,’ zegt Trix.
Ik kan me niet herinneren dat ik zijn naam heb genoemd. ‘Oké, Paul the wineguy,’ zeg ik verbaasd.
Trix proest het schuim van haar melkkoffie. ‘Heet hij echt Paul?’
‘Ja.'

Lees verder!

geplaatst door Muzza - 2 reacties



zondag 24 september 2017

Wat lekker is, is goed!

Een vriendin legde me pas de volgende kwestie voor. Wat moet ik doen? Alle verlangens leren te overstijgen en me niet meer te laten leiden en lijden? Of gewoon blijven toegeven aan die verlangens, en dan ook het lijden wat daar bij komt kijken, volledig te accepteren?
Nou, daar hoef ik niet lang over na te denken. Dat is het laatste natuurlijk. Maar dan ook volledig. Zonder stiekem op een of andere manier je hakken in het zand. Gewoon totaal zonder oordeel meedrijven, en dan zien waarheen het gaat.  Hopla. Door schade en schande. Groeien en bloeien. Leven, vervloeien, op je bek gaan, naakt, kwetsbaar, overal terecht komen, met open vizier, vol overtuiging.

Lees verder!

geplaatst door Parlante - 1 reactie



woensdag 20 september 2017

'K-'w I 'j't

Voldongen eenzaamheid is een gedicht over het nu, gemis aan toen en verlangen naar wat nooit meer is. Liefde geef je samen vorm dat vraagt 24/7 investering. Ik hou niet meer van je doe je ook samen. Als een verzaakt gaat de relatie slijten. Verwaarloosde liefde is vluchtig voor beide. Wens iedere match hier de innerlijke kracht om de liefde vast te houden.

Lees verder!

geplaatst door Indi - 2 reacties



woensdag 13 september 2017

Eenzaamheid.

Over een week begint de week van de eenzaamheid. Onduidelijk waarom die week 11 dagen duurt. Misschien omdat eenzaam altijd de tijd laat kruipen vooral als je het gevoel van verbonden zijn mist. Geen onderdeel uit kunnen maken van een geheel is niet kunnen delen. Niet vanuit jezelf en niet kunnen ontvangen van een ander, veel redenen kunnen daar een rol in spelen. Het doet zeer. Ook als je het als toeschouwer ziet.

Lees verder!

geplaatst door Indi



zondag 10 september 2017

Gekunstel

Op vrijdagavond krijg ik een hartstikke leuk bericht van een, naar het zich op dit moment laat aanzien, aantrekkelijke en spontane man. Sinds tijden heb ik niet zo’n leuk contactverzoek gehad. Ik kan nooit precies benoemen wat het is, waardoor het ene bericht ver uitsteekt boven het andere. Het gebeurt zelden, maar als het voorkomt, herken ik direct het ritme van de roffel van onbestemde hoop, die dwingend op mijn ribbentralies trommelt ten teken dat ik hem vrij moet laten. Misschien is dit wel mijn match. De man die de lange tijd van wachten, soms ook smachten, en miskleunen van een verklaring zal voorzien: hém moest ik hebben, maar hij was gewoon nog niet eerder op de markt.

Lees verder!

geplaatst door Muzza - 1 reactie



vrijdag 8 september 2017

Afscheid II

Het ergste is dat definitieve. Het voor altijd afgesneden zijn. Nooit meer m’n moeder in haar ogen kijken. Ze is echt weg. Want ze is dood. In 2015. Ik las het op internet en de klap was hard. Had haar 25 jaar niet gezien. Ik had veel met haar. En zij met mij. Maar toch zijn we in al die jaren niet bij elkaar gekomen. Dat heeft een geschiedenis. Die al heftig begon. Toen in de bevalling m’n beide armpjes braken. En ik schreeuwde, vol in pijn. Maar ze me niet vast kon houden. Ze me nooit in haar armen kon nemen. Nu, heel veel later, begrijp ik dat wel. Het was te intiem. Ze zou ontploffen in haar eigen pijn. Wat zij zelf nooit kreeg, kon ze nu ook mij niet geven. O, ja, er dreigde herhaling. Want zij was ooit naar binnen geslagen. Maar ik ben doorgegaan. Ik schreeuwde en schreeuwde, en ja, natuurlijk, ze wist waar ik het over had. Ze voelde mijn pijn. Het was ook ooit haar pijn. Maar voor haar nu ook nieuwe pijn. Om hetzelfde ook haar kind niet te kunnen geven. Haar pijn, mijn pijn. Een diep iets wat we deelden. We waren twee mensen die elkaar nooit zouden vergeten.

Lees verder!

geplaatst door Parlante - 1 reactie



dinsdag 5 september 2017

Liefde een brug voor Iedereen

 

Waar wij bruggen kunnen bouwen
Door ons muren worden geslecht
Waar vrede kan gaan groeien
Daar bloeit de liefde echt.

Lees verder!

geplaatst door Indi



Vorige berichten

Archieven

Volg ons op Twitter

Over match4me - Privacy - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Contact
Thuiswinkel Keurmerk Veilig Daten

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.nl