Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?

zondag 28 januari 2018

OldLove

Deze week stond opeens ex-lief voor de deur. Zoals altijd volstrekt onverwacht. Hij was bij mij in de buurt, zei hij – ook al was dat zeker 35 km verderop – en hij dacht meteen maar even bij mij koffie te komen halen. Op zich natuurlijk best aardig. Ware het niet dat hij het in de paar seconden voordat hij de deurbel aanraakte en in de paar seconden na binnenkomst het klaarspeelde om mijn reuzenpuber hond volledig uit zijn bol te laten gaan – weg alle opvoeding die het beestje net gekregen heeft in een gerenommeerd hondentrainingcentrum. Wie gaat er dan ook met zijn knokkels tikken tegen het raam waar mijn hond achter zit? Met mijn handen vol aan 4 reuzenpoten, terwijl hij vrolijk roepend achter mij aanliep, benieuwd of het mij wel zou lukken de hond achter slot en grendel te krijgen, bedacht ik dat er altijd hele goede redenen zijn om een geliefde tabee te zeggen. Een cursus van Hoe ga ik om met Honden zou bij hem geen weggegooid geld zijn. Na hem koffie en lekkere koekjes te hebben gegeven, geluisterd te hebben naar een bijna 1,5 uur durende monoloog over zijn laatste korte liefdesrelaties overal en zijn vele reizen naar mooie landen, een monoloog waar ik – zoals altijd - nauwelijks tussen kwam, wimpelde ik het aanbod voor een etentje ergens beleefd af en kreeg hem mijn huis weer uit. Heb zijn mooie cabrio nog even bewonderd en slaakte toen een zucht van verlichting. Wat mij bezig houdt, is mijn laatste échec op liefdesgebied en daarbij kan ik juist deze koffiedrinkende ex helemaal niet gebruiken. Zijn verschijnen maakte mij alleen maar meer bedroefd. In opperste misère en met tranen in mijn ogen heb ik daarna steun gezocht bij de profielen en foto's van die paar mannen waar ik wel nog steeds een zwak voor heb en die weten dat zij altijd in mijn gedachten zullen blijven. Van een van hen kreeg ik heerlijk warme opbeurende mails. Zoveel dank daarvoor. Ik vind het prettig om alleen te zijn, maar blijvend is de bijna zeurende wens en het verlangen naar een paar sterke armen om mij heen. Mijn taak is nu om bij mijzelf te bewerkstelligen dat ik de herinneringen aan die man van mijn laatste échec gewoon afsluit van mijn dagelijks geheugen. Die man is mijn liefde en aandacht niet waard. Dit is de 3de keer dat wij contact hadden met elkaar. Zijn mooie woorden, mooie beloftes//zijn daden?? Zou hij zichzelf nog geloven? – ik geloof in ieder geval helemaal niets meer van hem. Of - zoals mijn geliefd familielid hem ooit tot twee keer toe terecht karakteriseerde wat tegelijkertijd een waarschuwing was voor mij – Hij was er toch altijd helemaal zelf bij!! Gelukkig ben ik gezegend met een geheugen met mogelijkheden. Een geheugen dat ik altijd omschrijf als lijkend op een hele hoge en heel lange kast voorzien van honderdduizenden laadjes met herinneringen in filmformaat. De kunst is de lades dicht te houden – nodig om dagelijks gewoon te kunnen functioneren; want bij elke herinnering horen emoties en die kunnen onprettig zijn. Het kost wel altijd even tijd om herinneringen in zo'n lade te krijgen, maar dat is dan wel de moeite waard. Ik ga mijn herinneringen aan die man begraven in dezelfde lade waar ik ze in 2017 ooit vol hoop en verwachting weer heb uitgehaald. Dan gooi ik die lade met een denderende dreun dicht. Weg zijn naam, weg zijn beeldtenis, weg hij - begraven samen met al mijn gevoelens voor hem. Wat mij de ruimte en de mogelijkheden gaat geven om naar de man te gaan die wel van mij houdt en die wel goed voor mij is.


geplaatst door Rianne - 2940 keer gelezen


Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.nl zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Contact
Thuiswinkel Keurmerk Veilig Daten

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.nl