Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?
vrijdag 25 mei 2018

Respect


Vier mei is al weer even voorbij. Een respectvol iets wat mij aanzette tot schrijven en overpeinzen. Hedendaags respect als fenomeen. Een voor mij narrig fenomeen zeker bij internet daten. Waar ratio voor gevoel gaat.


De laatste jaren is er een tendens bij de Doden Herdenking, om begrip en doelgroep te verbreden. Ik juich dat toe spijtig dat dit dan weer een podium biedt voor dwarsdenkende. Groeperingen die ook hun belang en mening vertegenwoordigt willen zien. Uit het oog verliezend dat oorlogsslachtoffers herdacht worden en niet het geweld van die oorlog welke slachtoffers eiste.


Als oorzaak zie ik hiervoor de uitlating “wij herdenken in vrijheid “in plaats van “wij herdenken diegene omgekomen in oorlog en voor de vrijheid”. De slachtoffers verdienen een hommage. Volksrespect.


Twee minuten per jaar is in mijn optiek best weinig. Het besef dat mensen hun leven geven en laten ten overstaan van agressors, in wat voor situatie ook, dient altijd aandacht te hebben. Zeker als men de mensenrechten schendt. Het woord gruwelijk gebruik ik niet. Iedere schending is dat voor mij. Als samenleving eer betonen aan, is voor mij gezamenlijk het individuele respect te tonen en individueel dat de rest van het jaar te beseffen. Nee ik ben niet trots op hoe alles gaat in deze wereld daarom gedenk ik. Iedere dag…niet altijd blij maar dankbaar voor de betrekkelijke vrijheid en keuze mogelijkheden daarbinnen, hopend voor anderen die dat niet hebben. Mijn eigen verdriet stil dragend.


Ook Vijf Mei, met alle festivals met vrijheid als basis voor feest, is voorbij. Als vrijwilliger heb ik enige jaren meegedraaid. Ook toen werd het gebeuren aan gegrepen om een podium te zoeken.


Geen damschreeuwers nee. Defensie is een vaste sponsor en begrijpelijk strookt dat niet met ieders vredes gedachten waar defensie als hoeder over waakt. Zeker als het “offensie” wordt in conflict gebieden waar we vanuit onze samenleving en afspraken ons geroepen voelen om de vrede te bewaken en of af te dwingen.


De acties op het festival waren agressief gedurfd. Niet op de persoon gericht maar op de wervingsaffiches en spandoeken op de stage. Letterlijk het bezet podium zoekend. Ik had respect voor de visie van deze groepering. Buiten de veiligheid te handhaven voor de artiesten en een korte cooldown voor de actie voerders bleef het daarbij. Blij dat het zelfs geen materiële schade gaf. Het is de andere kant van de medaille en ook daar moet bij worden stil gestaan. Want humanitair geweld als hulp? Zelfs als dreiging het stabiliseert, oplossen doet het niets het is nog steeds het middel daar waar ik het middel het liefst overbodig en uitgebannen zie. Vrede is beter dan de rechtvaardigste oorlog. Het latijn bespaar ik u.


Respect afdwingen werkt ook maar beperkt. Macht slijt, ook binnen totalitaire regimes. Niet uit verdienste maar opgelegd respect wordt afgedwongen en geeft niets meer dan ontzag en ingeboezemde mores uit enig besef, angst en lijfbehoud. Plaats wijzend. Voorbijgaand aan de ware betekenis van respect. De afwezige gelijkwaardigheid repressief benadrukken in het verschil. Gemeenschappelijk belang afwerend. Repressief van aard. Zodra gebeurtenissen waarden en normen doen veranderen en het besef overstijgen vervalt het respect. Wederzijds respect werkt wel. Geven en verweven van twee kanten. Het verschil tussen ik laat de hond los en naastenliefde. Dan wel mensen maken mensen. Je voelt je gehoord en gewenst. Op individueel niveau is het niet anders. Verwarmend wederzijds positieve gevoelens voedend.


Respect. Een alles omvattend iets. Iets wat een ieder aangaat en toekomt. Het lijkt zo vanzelfsprekend. Het is ook niet zo moeilijk om iemand in zijn waarde te laten toch? Je in te leven in de ander en met de gevoelens en behoefte van die ander rekening te houden? Respect in het algemeen is een wilsbeschikking van de ander daar hebben wij geen directe invloed op. Respect is afhankelijk van hoe wij tegen de invulling van elkaars, maar ook eigen, waarden en normen aankijken en de individuele en of maatschappelijke betekenis daarvan, al dan niet met meer waarde voor individu of samenleving, om vervolgens ons gedrag en zelf sturing daar op af te stemmen. Respect is een omgangsvorm waar normen waarden en mores aan ten grondslag liggen. Respect is iets wat je in de andere ego teweeg brengt binnen die andere zijn/haar rationele en emotionele referentiekader en het geloof en vertrouwen daarin. Niet iets wat je kunt opleggen maar iets wat je ook verdient. Persoon en onderwerp gebonden. Specifiek en of generiek. Daarin synoniem aan liefde. Liefde vanuit de cortex zeg ik maar.


Respect des persoon in het bijzonder gaat over de positie die men inneemt ten opzichte van de ander het vrijlaten accepteren en tolereren van iemands persoonlijke integriteit binnen de rechts geldende onaantastbaarheid van een individu in het sociale habitat. Niet over de verdienste van iemand maar het recht van iemand om als individu binnen de samenleving een eigen bestaan te hebben en houden met recht op zelfbeschikking en de onaantastbaarheid hiervan. Dit in houding naar elkander te erkennen, te waarderen en na te komen. Dat wil niet zeggen dat vrijlaten gelijk is aan het omzicht* laten. Dit laatste is naar mijn mening juist de waarde van de ander verwerpen en aan het lot overlaten. Ik kan dat niet. Dat wil zeggen dat ik mij verplicht voel zorgzaam ruimte te maken en te laten. Respect dient geen pikorde maar een bindmiddel in onderlinge relaties te zijn, welke in samenleving ordent en “er mogen zijn” laat groeien. (de participatieve samenleving) Het elkaar bekrachtigen en versterken en in wijsheid na te handelen. Geen grenzen maar passages rekening houdend met wederzijdse gevoelens en behoeften mogelijkheden en beperkingen.


(*Respect is omzien naar en daar je gedrag op afstemmen. (Eerbied ontzag opzicht(toezien respectus> omzien Zie etymologie bank e.a. verwijzingen))resp. zorgdragen naar en voor, uit…dan wel nalaten uit…)


Respect vragen is ook respect zien, niet in hoogmoed te vervallen maar te waarderen. Het is meer dan welgemanierd en beleefd zijn. Het in wederzijdse zorgzaamheid terug kunnen geven. Zonder dit is het gevraagde respect “ wijzend” en niet meer dan een barricade om het eigen terrein en de bouw van de welbekende ivoren toren. Zo bekend dat respect hierdoor aan betekenis heeft ingeboet. Respect is binnen het individualisme als betekenis verengd en wordt tegenwoordig vooral gezien als een gedragsuiting van waarderen van hoger aanzien en of doel van iets of iemand. In deze hangt het alleen samen met je dienstbaar op te stellen om het na te willen streven. Dankbaar zijn, nederigheid en eerbied te tonen en om te zien naar is er in steeds mindere mate. De samenleving differentieert dusdanig dat respect omslaat van omzicht naar accepteren tolereren en gedogen tot aan negeren. Waarbij het laatste het summum van de individualiteit is. De ik cultuur. Wel ik verwerp dat. Gelukkig ervaar ik ook medestanders.


In de dagelijkse omgang, binnen het daten in het bijzonder, heb ik moeite met het hedendaagse respect. Met name voor daar waar het als opstap naar vermeend gemis in gezochte gelijkwaardigheid wordt gebruikt. Een gedrocht van een excuus om te breken. Iemand verheffen en op een voetstuk plaatsen maar daar wel een moeras bij bedenken. Omdenken in zuiverste vorm, leven en laten leven, beroepen op zelf respect, het ligt niet aan jou maar de situatie, jij ok ik ok, wel sorry dat is het niet. Dat is geen respect maar schimmig sluipen langs het kerkhof blij daar geen verblijf te hebben en er ook niet aan willen denken. Gerationaliseerde empathie van -260° kelvin. Uitvloeisel van hedendaagse gewoonten waarden en normen. Ja rest mij door de regel te accepteren dat selectie criteria voor duurzame relatie nu eenmaal een breder en hoger doel hebben dan liefde alleen. Dat partner keuze een optelsom van voor en nadelen is. Waar een gewenst positief resultaat op levensgebieden een noodzakelijke voorwaarden is om het limbisch systeem überhaupt te activeren. Najagend de illusie van het volkomen ideaal als vanzelfsprekend recht. De liefde niet als middel om het leven te delen en draagbaar te maken maar als middel om het eigen leven slechts wederzijds te veraangenamen en op te leuken. De liefde onder voorwaarden. Passend gemaakt aan het eigen perspectief. Een situationeel gewenst bij product en mogelijk eind resultaat. Ik respecteer die opstelling niet. Het is een uitvloeisel van vrije partner keuze. Dat laatste is een gezegend recht. De berekende zoektocht is echter uiteindelijk verschraling van het eigen geluk. Want wanneer is het goed genoeg? Kun je voor liefde wel goed genoeg aangeven? Tevreden accepteren wat wel is? Is de zucht na de volmaaktheid hierin nu juist niet oorzaak van het hoge recidive op de datingmarkt en de zoektocht naar vluchtig geluk? Concluderend op een dag dat je nog steeds eenzaam en alleen bent in welke vorm dan ook. Maar goed ik ben dat ook. Dus ook ik heb de wijsheid niet in pacht ook al of misschien mede doordat ik de vluchtige liefde, de troost der eenzaamheid, afwijs. Ik heb diep respect voor die relaties waarbinnen de liefde voor elkaar boven alles gaat zelfs als één van beide daar krachteloos in is geworden. Dat is voor mij volmaakte liefde.


Het tegenwoordige respect vind ik ook op een andere manier lastig. De oorspronkelijke betekenis van respect is omzien. Dat is mij als kind als overlevingsstrategie bijgebracht. Dat omzien hindert de invulling van mijn verlangen in relatie tot de vrijheid van de ander. Dit door mijn zorgzaamheid en gevoeligheid. Ik kan moeilijk iemand in zijn waarde laten als dat niet waardig is en beschadigend. Als leed speelt. Helemaal als er empathie getoond wordt. Het wordt dan erg onduidelijk voor mij. Mijzelf onmogelijk makend in het verlangen naar meer binding met hetgeen wat ik in de ander zo waardeer en tegelijk de drang nood te ledigen en er te willen zijn. Uiteindelijk de ander en mijzelf daarbij verliezend in iedere betekenis. In die zin ben ik de slechtste partner keuze die je kan bedenken. Te loyaal te lief te trouw te benauwend. Ik kan niet nalaten uit respect, dienstbaarheid en behoefte tot geven en ontvangen. Het heeft mij in het diepste geraakt het leven bepalend.


Het zorgdragen niet grensoverschrijdend te zijn. Uiting geven aan grenzen en daar naar te handelen. Daarmee rekening houdend met elkaars gevoelens, behoeften en grenzen en toch binden. Kwetsbaar kunnen zijn of juist op verborgen kwetsbaarheden stuiten. Binnen de liefde een mijnenveld vind ik waar ik met regelmaat sneuvel. Het toegankelijke maken en inzicht geven van je verborgen kwetsbaarheden de ander vertrouwend hier zorgvuldig mee om te gaan helpt wel maar het blijft een moeilijk krachten spel van geven nemen en uitwisseling van waarden en normen. Ik wil zo graag initiatief tonen hopen dat de ander zich openstelt. Ik wil graag verbinden daar waar de ander respect vraagt. Vooral als de reden voor respect een gemeenschappelijk iets is en tot op zekere hoogte ook gewaardeerd wordt door de ander.


Het opbrengen van respect is teveel afhankelijk geworden van de wederzijdse beweegredenen. Soms bekruip mij het idee, als er voor mijn gevoel veel te ver is gegaan (ook door mijzelf), dat respect tegenwoordig verworden is tot een hoop met een vaandel erop. Des te hoger de drang des te onbeduidender is de hoop en vaak wordt er negerend gewoon door heen gebanjerd zelfs al staat er een metershoge vlaggenmast op. Achteraf zich afvragend waar die bagger onder de schoenen vandaan komt. Het resultaat van de ik cultuur met een ingestelde kiss en drive zone voor de ander. Niet de waarden en normen zijn als uitgangspositie bepalend maar het eigen belang om de eigen waarden en normen na te streven en de eigen behoeften in te vullen. Gedrag nivellerend en corrumperend het moment van gelijkwaardigheid ontlenend uit de individuele eigen behoefte de ander wijzend. Daarmee verwordt respect tot een rekbaar container begrip voor (in)tolerantie naar elkaar. Respect als uitwisselbaar goed. Door gewenst comfort bepaald.


Bijzonder in deze is dat je als ouder van jonge kinderen hun hoop niet ruikt terwijl outsiders hun neus dichtknijpen. In de liefde zie ik het net zo. Je ziet de hoop en probeert er niet in te trappen maar stinken doet die niet. Je ziet er naar om en gedraag je erna. Bewonderend verwonderend lovend waarderend juist omdat het van zich zelf niet daartoe uitnodigt. Niet omdat het door een ander wordt toegestaan afgedwongen of opgelegd maar vanuit het innerlijke waardering voor de ander. Anders stinkt het.


Ik probeer maar minder omzichtelijk respect op te brengen denk ik. Niet om te zien. Best moeilijk het doet zeer. Vooral als de persoon de persoonlijkheid en het verhaal mij raken in de diepste kern. Ik denk bij respect tijdens het daten voortaan maar aan het geluid van de ratelslang waarschuwend op jacht. Niet invullen voor de ander…. Beseffend de beten welke het hart bezwaarde. Al volg ik liever de wetenschap dat de route naar het gewenste (verhevene) door smalle steegjes gaat. Ad augusta per angusta In de hoop daar mijn gelijke te vinden. Ook al korten de dagen. Standvastig.


En de herdenking? Richt het Malieveld in met monumenten voor iedere doelgroep die gehoord wil worden. Uit praktische overweging misschien beter een groot uitgehold iets gevuld met oprichtingsstatuten van de belangen organisaties. Laten we daar eens per jaar bijeenkomen. Bedenkend dat alles vergaat tot waar het uit is voort gekomen en eerbiedwaardig stilstaan bij respect voor elkaar in de samenleving. De Koning, die het vreugde vuur aansteekt, en het voltallige kabinet aangevuld met voorzitters van de niet verkozen partijen. De vertegenwoordigers in deze bij uitstek, die een hommage brengen.. Niet op 4 mei. Dat is de dag dat we stilstaan bij diegene die daarvoor en bij het leven lieten. Ben toch weer aan het invullen…..
Indi 24-5-2018.


geplaatst door Indi - 1646 keer gelezen

beoordeeld 3/5 (2 Stemmen)

Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.nl zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Contact
Thuiswinkel Keurmerk Veilig Daten

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.nl