Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?
dinsdag 17 juli 2018

Het Zijn

Het Zijn zelf. Tjee, dat klinkt filosofisch. Waar hebben we het over. Wat heeft dat met daten en relaties te maken? Nou, veel. Want dat hele Zijn is absoluut niet iets anoniems wat zich boven ons hoofd voltrekt. Nee, wij zijn. We zijn allemaal. Het is wat het dichtst bij ons staat. Waar we het meest in betrokken zijn. Zijn. Alles is om te zijn. Alles wat we doen is om te zijn. Al ons doen, denken en beleven dient maar één ding: Zijn. Bestaan. Ook in de liefde. Juist in de liefde. Want wat doet het ons goed als iemand helemaal voor je gaat. Ik ben. Het is een enorme bevestiging van bestaan. Maar aan de andere kant kan je er dan ook weer verschrikkelijk kapot van zijn als iemand je verlaat. En je weer op eigen benen staat.
Benen die je soms niet hebt. Je bestaan staat op het spel. Dan moet er direct een ander zijn. In de greep van de angst voor niet-zijn. Ook bij een nieuwe ander blijft dan altijd die dreiging van het scheiden. Is er altijd dat waakzaam oog, geboren uit die angst. Is ze er nog voor je? Je hebt elke dag bevestiging nodig. De bekende rituele ochtendkusjes. Nog samen, nog samen, nog samen? In de onderstroom dus ergens altijd in paniek. Om te zijn. Steeds om te zijn. Alles in dat licht van om te zijn. Met in je rug steeds de dreiging van het niets.
Ja, ik denk, juist in relaties zitten we ten diepste in de pijnplek van zijn of niet- zijn. In dat ‘met iemand samen’. In dat ‘een relatie hebben’. Het is mijn kwetsbaarste verhouding tot Zijn.
Bij sommigen al té veel in de gevarenzone. Die kunnen een eventueel verlaten worden niet meer aan. Trekken zich terug. Gaan in hun hokje zitten. De angst voor niet-zijn heeft hen nu volledig in de greep. Iets in hen kiest voor een schaduwrijk hok van eenzaam overleven. Dat is zuur. En eigenlijk sterven. Teleurgesteld. Onmachtig. Langzaam wegzakken in bitterheid. Van een verloren leven. Ze kunnen niet anders. Ze kunnen niet opnieuw de pijn doormaken van dat iemand hen verlaat.
Wat dan? Voor eeuwig op je eentje verder gaan? Het enige wat nog rest is een deal sluiten met een al even angstige geestverwant, elkaar beschermen en de liefde spelen. En dan maar hopen dat er uiteindelijk toch een echte vertrouwdheid groeit, dat ze ook werkelijk samen hun diepste angsten kunnen delen en elkaar zo helpen om te helen. Maar helaas, meestal draait het toch uit op een bezadigd kabbelen en comfortabel samen de geneugten van het leven delen. Is al wat. Zo kom je dan het leven door. Al blijft voor mij de vraag of er dan toch niet iets is vergeten.
Dan zie ik liever dat mensen juist via elkaar en hun relatie enorm met zichzelf worstelen. Juist die relatie daarvoor ook nodig hebben. Dat elkaar aanspreken op intimiteit. Wat niet lukt. Tot het weer ontploft. En ze moe, uitgeput, teleurgesteld, in de war, maar toch ergens verrijkt weer verdergaan. Om te zijn. Steeds weer om te zijn. In al zijn kleurrijke vormen.

 


geplaatst door Parlante - 1626 keer gelezen

beoordeeld 2.75/5 (4 Stemmen)

Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.nl zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Contact
Thuiswinkel Keurmerk Veilig Daten

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.nl