Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?

zondag 18 november 2018

De pianoman

Zomaar een zondagochtend met koffie en krentenbrood aan m´n nieuwe, ronde tafel. Scarlatti op de achtergrond. Ik heb te lang geslapen om nog iets groots te ondernemen, de boekenmarkt in Zutphen ofzo. Het is nog Singles Day ook. ´Een extra goede reden om jezelf te verwennen met de leukste producten,´ volgens een populaire webshop. Gehoorzaam ga ik jurkjes kijken. Bij een andere webshop, dat wel. Met in mijn achterhoofd een dichtregel van Pierre Kemps die me raakte: ´Het wordt mij een kwellende gedachte al te oud te zijn voor rood.´

Na drie weken op de kat passen vroeg ik mij plotseling af of ik ´ja´ zou antwoorden op de vraag: ´Ben je een dierenvriend?´ Het oppassen verliep immers tot wederzijds genoegen, al had ik graag gezien dat de kat vaker m´n voeten had gewarmd op de bank en minder vaak bij z´n etensbak had zitten mauwen om meer. Wat hem betreft was dit een spannende relatie: iedere beweging van mij kon immers leiden tot eten voor hem. Ik las hem gedichten voor. Meer omdat ik het gedichten voorlezen voor publiek miste dan om de kat een plezier te doen, maar dat wist hij niet. Hij staarde me aan met zijn gele ogen en sprintte naar de keuken als ik het woord ´brokjes´ inlaste. Katten zijn wat mij betreft eerder simpel dan heilig. Nee, een dierenvriend ben ik niet geworden.
Volgens NRC-columniste Japke-d. Bouma zijn kattenmannen leuker dan hondenmannen. Ah, daardoor zit ik hier single te zijn op Singles Day; ik heb immers nog nooit een date gehad met een kattenman, wel met hondenmannen. De eerste hondenman liet zijn hond als vanzelfsprekend meelopen. Hij gaf haar zacht sissende commando´s - en hij was aangenaam gezelschap, maar dat is immers niet genoeg. De tweede man liet zijn hond in de auto want dat was hij zo gewend. Al had-ie hem later toch liever in m´n tuin, waar hij hoteldebotel werd van alle passerende katten en dus moest-ie uiteindelijk in m´n huis. En dan samen uitlaten. De derde hondenman had z´n honden alvast in het asiel gedaan, want ik zou immers direct bij hem blijven? Toen dat een misverstand bleek te zijn, moest ik leren omgaan met z´n honden - totdat hij ze verkocht en daar een hele wandelweek samen aan zee om heeft gehuild. Wat achteraf ook een misverstand bleek te zijn. Misschien heb ik inmiddels geleerd om betere keuzes maken. De hondenmannen uit te sluiten. Al kan verliefdheid een lelijke spelbreker zijn...

Juist nu ik mij hier meer en meer thuis begin te voelen, begint het missen in het hoge noorden. De berichtjes, de vragen. Heb je al een nieuwe wandelclub gevonden? (Ja.) Een nieuw koor? (Nog niet.) Een nieuwe levensgezel? Nee, dat vraagt niemand; de enige man die me zo´n vraag zou stellen, is er niet meer. De laatste keer dat ik hem zag, heb ik hem niet gezien. Hij lag in zijn kist in de schaduw van een bloeiende appelboom op ons te wachten en wij, wij luisterden in de zon op het terras naar hoe het was met hem en hoe het zal zijn zonder hem. Hij was in elk geval nog lang niet klaar geweest met z´n zoektocht naar geluk. Raar, ik heb hem afgewezen, ooit, en dat leek me hier, in zijn paradijs, plotseling een ongepaste daad. De kastanjeboom achter ons bloeide en bloeide en bloeide en wie zal z´n bladeren opvegen nu het herfst is? Hij was een pianoman. Misschien moest ik maar eens op zoek naar een pianoman. Handen die de ´Mondscheinsonate´ spelen, zullen eerder mijn verlangen opwekken dan handen die een kat strelen. Laat staan een hond.


geplaatst door RodeJas - 1189 keer gelezen


Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.nl zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Contact
Thuiswinkel Keurmerk Veilig Daten

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.nl