Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?

maandag 18 februari 2019

Contact, een mijnenveld

Soms denk ik wel eens. Kan je mensen ooit wel nemen op hun woord? Of zijn we veroordeeld tot vertalen? Want mensen zitten vol met pijnplekken en gevoeligheden. Elke reactie is daardoor getekend. Wie is iemand dan zelf? Zo kom je er eigenlijk nooit achter wie iemand is. Alles is gekleurd. Je weet ook nooit op welke gevoelige knopjes je drukt. Zo heb ik een vriendin met een ernstig verleden. Veel meegemaakt. Ze kan ineens buitenproportioneel op mij reageren. Door gevoelige associaties met dingen uit haar verleden. Het is dan soms moeilijk te peilen of haar boosheid of ontroering echt iets met mij te maken heeft. Vaak betrek ik het dan toch onwillekeurig op mezelf of schiet al in de verdediging. Gelukkig kan ik het daar met haar over hebben en maakt dat haar soms heftige reacties helder.
De vraag is of het merendeel van de mensen al niet beschadigd is, en zo elk contact al behoorlijk vertroebeld is door allerlei overgevoeligheids-lagen. Als je mensen niet kent is het dan nog moeilijker om het een van het ander te scheiden. Gelukkig zijn er velen die met die overgevoeligheden gewoon leven. Er proberen naar te luisteren, er attent op zijn waar ze vandaan komen en ze het liefst ook delen. In feite juist een mooi aangrijppunt voor echt contact. En daarin dan ook voor heling. Zodat in goede ervaringen mechanismes kunnen slijten. Helaas, bij veel mensen komt het vaak zover niet. Sommigen stellen die overgevoeligheid vast als eigen kwaliteit om vervolgens tot status te verheffen in zoiets als HSP. Waarmee ze in feite hun oog op de eigen schade afdekken. En daarmee zich zowel voor zichzelf als voor de ander ontoegankelijk verklaren. Ook zie ik het vaak afketsen op gevoeligheden en schade van twee kanten. Omdat ze op elkaars pijnplekken staan te dansen. En het steeds maar weer eindigt in boosheid en wantrouwen. En zo verdieping van hun angst en pijn.
Ik vind het voor mezelf ook moeilijk. Waar sta ik? Welke reacties zijn ook bij mij uit oude pijn geboren. Waarin ik de ander verkeerd beoordeel. Onterecht reageer. Iets aan hem toeschrijf wat hij niet is. De ander misschien al invul vanuit mijn eigen pijn. En hem dus niet zie, hem geen recht doe. Hetzelfde als ik me stiekem mooier voordoe, of ga lopen pleasen. Ook dan beleef ik de ander als gevaar, bij wie het zaak is mij niet naakt te tonen. En zie ik hem al vanuit mijn eigen pijn.
Soms lijkt het onschuldig. Neem podiumangst. Als ik de mensen al voel als afkeurder, afmaker, killers. Terwijl ze eigenlijk altijd hartstikke vriendelijk en begripsvol zijn. Maar daar gaat het dan niet om. Het is ernstig. Het is iets in mezelf. Wat mij vertelt: als je jezelf laat zien, pakken ze je en maken ze je af. En heb je niks meer over. Die angst zit diep. Daarom is zoiets als zingen voor mensen ook heel kwetsbaar. Daar toon je je naakte zelf. Maar eigenlijk is elk contact, elke ontmoeting al aanspreken op deze zelfde naaktheid. Helaas voor velen een hels gevarenveld.
.


Bekijk mijn profiel op match4me.nl

geplaatst door Parlante - 533 keer gelezen

beoordeeld 1/5 (1 Stem)

Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.nl zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Contact
Thuiswinkel Keurmerk Veilig Daten

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.nl