Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?

vrijdag 3 mei 2019

Kunst, in de vraag zijn, zonder willen weten

Het dringt zelfs door tot de vrije beweging als de kunst. Ook daar mis ik de gekken, de vrijgevochten kunstenaars. Ook daar zie ik dat het kennen, weten, het verbale en veilige de overhand krijgt. Alles moet verantwoord worden. Weten wat je doet. Controle. Het is de dood in de pot van de kunst. Hoe modische- en markteffecten de kwaliteit overheersen. Hoor zelfs verhalen dat mensen subsidie voor kunstprojecten proberen binnen te halen door hun ideeën wetenschappelijk te funderen. Ik schrik daarvan. Dan ben je echt van God los. Waar gaat dit nog over? Wetenschap is een streng regelsysteem binnen strakke randvoorwaarden, waarbij de werkelijkheid al is voorgefilterd binnen een onderzoeksveld. Totaal haaks op de kunstenaar. Totaal haaks op het creatieve moment. In de kunst geldt toch het vrije kijken? Vrije kijken? Wat is dat voor vaag gelul? Zal ik eens proberen dit helder te krijgen? Om te beginnen: vrij kijken heeft niks te maken met waarnemen. Waarnemen doet een bioloog in het bos. Het heeft ook niks te maken met kijken náár dingen en ze vervolgens naschilderen. Vrij kijken is absoluut ook geen voorstellingen in je hoofd naschilderen. Vrij kijken is ook geen gevoelens op het doek weergeven. Nee, vrij kijken is in geraaktheid zijn, in een open en totale ontvankelijkheid. Waarin je alles kan overkomen. Het is ongefilterd zijn, omver geworpen kunnen worden, geschokt, verbijsterd kunnen zijn. En dan daarin schilderen. Daarin schildert de schilder. Vrij kijken. Hij schildert geen dingen, de dingen schilderen hem. En dan zijn de dingen geen dode ietsen, maar sferisch sprekende wezens. Die hem raken. Altijd geladen. Want hij neemt zichzelf, zijn geraaktheid, mee in het maken. Mensen als Van Gogh, Maria Lassnig, Rothko, Munch, Picasso. Verdwijnen daarin als persoon. Want het leven zelf spreekt in het schilderen. En geeft precies daarin ook toegang voor iedereen. Om het schilderij als het ware mee-te-maken. Door het wezen, de uitdrukking te verstaan. En of het nu schilderen is, beeldhouwen, musiceren of ontwerpen, dat maakt niet uit. Het komt allemaal op hetzelfde neer. Het gaat om het creatieve moment. Het onbewaakte, zonder houvast. Dat is vrijheid, maar ook altijd gekoppeld aan angst. Dat is niet erg. Het is openende angst, scheppende angst. Daar is niks dramatisch aan. Dat heb je al in zoiets als verwondering. Dan zit je daar al. Echte verwondering kàn ook alleen maar ‘zonder houvast’. Anders schiet je er al uit. Echt verwondering is inzoverre ook afgrondelijke. Het is de bakermat van kunst. Dan heb je even niets. Ook jezelf niet. Even gedepersonaliseerd. Aan het leven overgeleverd. Nou, dan zullen er in de praktijk maar weinig mensen die zich nog echt verwonderen. Want verwondering is: ‘in de vraag zijn zonder te willen weten’. Zonder te willen weten? Echt niet. Nee, altijd willen weten. Onmiddellijk willen begrijpen. Veiligheid. Houvast.
Dat onbewaakte dan oog in oog te leven is blijkbaar andere koek. Dat ‘in die vragen zijn, zonder ‘willen weten’. Toch is het eigenlijk waar we allemaal mee beginnen. Het is gewoon ons primaire zijn. Precies waarin zoiets als Kunst bestaat. Vertel ook echt ons leven. Steeds in de vraag zijn, zonder willen weten. Waarin elk antwoord al de kwast uit onze handen slaat.


geplaatst door Parlante - 621 keer gelezen

beoordeeld 1/5 (2 Stemmen)

Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.nl zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Contact
Thuiswinkel Keurmerk Veilig Daten

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.nl