Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?
zondag 8 september 2019

Overgang

Nee, ik doel niet op die ene in het bijzonder, die van de opvliegers en de onnavolgbare stemmingswisselingen. Die ken ik alleen van horen zien. Ik bedoel het meer algemeen. Overgangen. Letterlijk en figuurlijk. Ruimtelijk, fysiek en mentaal. Ik kan er niet zo goed tegen. Ik vermijd ze het liefst, wat natuurlijk onmogelijk is.
Ik heb het met alles. Kleding bijvoorbeeld. Ik heb ruim twee jaar geleden een nieuwe winterjas gekocht. Als ik het geen mooie jas zou hebben gevonden, had ik hem niet gekocht, maar na twee winters hangt hij nog altijd ongebruikt aan de kapstok. Idem met de nieuwe, dat wil zeggen nog niet gedragen schoenen: ook al twee jaar geleden aangeschaft. En dan heb ik ook al jaren een heel onhandige rugzak. Geen flauw idee waarom ik die nieuwe nog steeds niet in gebruik heb genomen. Helaas beperkt mijn weerstand tegen verandering of angst voor het nieuwe, geen menselijk tekort is mij vreemd, zich niet tot kleding. Ook banen en relaties heb ik gedragen totdat ze op de draad versleten waren.
Het ergste vind ik overgangen die me opgedrongen worden. Bijvoorbeeld als ik eind augustus de supermarkt inloop en bij de broodafdeling, want die komt eerst, denk: hè waarom hebben ze daar nu kaas neergelegd? Is het marsepein! Goedkope marsepein ziet er namelijk uit als goedkope kaas. Hebben we haast om dood te gaan, marsepein in augustus!
Enfin, ik snap dat ik eraan moet geloven, dat overgangen ook goed zijn, enz., maar toch probeer ik ze altijd zo lang mogelijk uit te stellen en in mijn tot mislukken gedoemde pogen heb ik drie manieren leren kennen om een overgang te vermijden: blijven zitten waar je zit, altijd onderweg en de doorgangsplaats als vaste verblijfsplaats.
Wat zeiden we ook alweer tijdens het verstoppertje spelen? Blijf zitten waar je zit en verroer je niet. Houd je adem in en stik er niet in. Spannend, zeker voor even, maar als je je adem te lang inhoudt, krijg je het benauwd en stik je. En uiteindelijk wil iedereen gezien en gevonden worden. Kunnen wij inmiddels van meepraten.
Altijd onderweg dan. Nou, mijn intentie was het zeker niet toen ik begon met daten, maar zo langzamerhand begint het daar verdacht veel op te lijken. Het is al net als met verstoppertje spelen. Op enig moment wil je toch ergens aankomen en nog liever thuiskomen, alle prachtige tegeltjeswijsheden over de reis en de bestemming ten spijt. Ook de houdbaarheidsdatum van dat scenario is dus beperkt.
De doorgangsplaats als vaste verblijfsplaats dan. Edward Hopper, Amerikaans schilder, had een fascinatie voor doorgangsplaatsen. Wegrestaurants, tankstations, havens, aankomst- en vertrekhallen, stations, motels. Desolate, lege, onpersoonlijke niemandslanden. Ik ken geen schilder die er zo in is geslaagd om de essentie van een doorgangsplaats in verf te vangen als hij. Troosteloos ook? Voor veel mensen waarschijnlijk wel, maar niet voor iedereen. Charles Baudelaire was nu niet wat je noemt een vrolijke Fransman. Als hij ten prooi viel aan somberheid, en dat gebeurde nogal eens, bezocht hij graag een doorgangsplaats. Op een plek die in zichzelf geen thuis kan zijn, vond hij het makkelijker om zijn ellende te accepteren dan in zijn vertrouwde omgeving. En er is altijd wel iemand die aankomt of vertrekt; dat herinnerde hem eraan dat het leven gewoon doorgaat. Al die mensen die ergens naartoe gingen of van terugkwamen droegen voor hem bovendien de belofte met zich mee dat de wereld groter is dan de doorgangsplaats.
Wellicht is het alleen een dichter in het Frankrijk van de negentiende eeuw gegeven om zulke nostalgisch-romantische gedachten te koesteren over een doorgangsplaats. Maar hoeveel gemoedsrust en troost de doorgangsplaats Baudelaire ook mag hebben geboden, zijn verblijf was er altijd van tijdelijke aard. Dat ook de transitzone als permanente verblijfsplaats geen verlossing biedt, leren ons de verhalen van mensen die, al dan niet gedwongen, jarenlang verbleven in luchthaventerminals. Het einde van al die liedjes is toch geweest dat zij elke greep op de werkelijkheid verloren. Daar ben ik hier op Match4me, de postmoderne doorgangsplaats in optima forma, ook weleens bang voor. God verhoede dat deze site mijn luchthaventerminal wordt.
Kon ik mij overgeven aan het hier en nu (met hoofdletters graag), ja dan zou ik natuurlijk weten dat het allemaal één pot nat is, reis, doorgangsplaats en bestemming. Maar zolang ik nog niet verlicht ben, en daar kan nog enige tijd overheen gaan, put ik net als Baudelaire troost uit mijn verblijf hier. Samen nergens is tenslotte ook ergens. En een doorgangsplaats kan per definitie geen eindstation zijn.


Bekijk mijn profiel op match4me.nl

geplaatst door Janszen - 1499 keer gelezen

beoordeeld 5/5 (4 Stemmen)

Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.nl zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Contact
Thuiswinkel Keurmerk Veilig Daten

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.nl