Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?

zondag 14 juni 2020

De tekencheck, deel twee

Een droom. Ik zit in de trein, veilig bij het raam. Buiten rent een man door het weiland; zijn blauwe overall fladdert rond zijn pezige gestalte. Ik kan zijn gezicht niet zien, hij draagt een groot bord aan een stok voor zich uit. Op het bord staat de zwart-wit afbeelding van een gezicht. Een klap - en het gezicht bedekt het hele raam naast me. Ik verstijf, kan niets anders doen dan blijven zitten waar ik zit.

In werkelijkheid zat ik in een vrijwel lege trein rustig De Kleine Prins te lezen, eindelijk. Hoe oud zou ik geweest zijn toen ik voor het eerst over dit boek hoorde, en het graag wilde lezen? Hoe dan ook, dit moest dus wachten totdat ik het boekje toevallig uit de kast met tweedehands boeken van zo´n fijne Leidse boekwinkel had gevist. Een gaaf boekje met een blauw-grijze stofomslag, gedrukt in het jaar 1951. De Kleine Prins, waarin de schrijver constateert dat grote mensen van cijfers houden: ´Wanneer je hen vertelt van´n nieuwe vriend, vragen ze nooit het belangrijkste. Ze zeggen nooit ¨Hoe klinkt z´n stem? Van welke spelletjes houdt hij het meest? Verzamelt hij vlinders?¨ Maar ze vragen: ¨Hoe oud is hij? Hoeveel weegt hij? Hoeveel broertjes heeft hij? En hoeveel verdient z´n vader?¨ Dan pas vinden ze dat ze hem kennen.´ De kleine prins zelf, die zijn verliefdheid op die ene roos niet kon verdragen, evenmin als haar dwingende afhankelijkheid van hem. Hij voelt zich bedrogen als hij door een tuin met duizend rozen loopt: zo uniek was zij dus niet. Gelukkig is daar de vos, die hem leert wat het onderscheid is tussen die ene en al die anderen. ´Tam maken´, noemt hij het - en zelf wil hij maar al te graag ´tam´ gemaakt worden door de kleine prins. Om zijn leven zin te geven, om in een zonovergoten korenveld de gouden lokken van zijn vriend de kleine prins te kunnen zien en daar blij van te worden.

Die ene. Hij was de enige goed gebouwde man tussen alle andere mannen op het zonovergoten plein, en hij liep breed lachend op mij af. Jemig. Deze man was mijn date. Na een verontschuldigende we-moeten-nu-eenmaal-afstand-van-elkaar-houden-begroeting liepen we samen eerst de ene, en toen toch maar de andere kant op. Dit had een stilte-date mogen zijn wat mij betreft, zo´n date aan een lange tafel met dat heen en weer geschoven boek. Ik mijn verlangen om hem aan te raken al dan niet kuis omschrijvend, hij zijn drang om àlles te vertellen onderdrukkend om direct te kunnen opschrijven wat er wel toe deed, waar hij nu pas bij het naderende afscheid aan toe was. We waren op onze hoede voor het beest corona, terwijl hij de perfecte man was voor een tekencheck.

Plotseling nieuwsgierig geworden naar de pijnlijke rode plek in m´n rechter oksel, een paar dagen eerder gevoeld en zonder bril waargenomen in het zwakke badkamerlicht, keek ik via de grote, zonbeschenen spiegel in m´n woonkamer recht in de muil van het andere beest, het beest dat besmette tekenbeet heet: Een rode bult met een rode ring eromheen. Ik liet m'n arm weer zakken. Het was half vijf in de middag, de vrijdag voor het pinksterweekend; dit beest kon wel eens een hoop gedoe gaan geven. Nu, na twee weken antibiotica, moet hij bedwongen zijn.
De bosjes van Polderpark Cronesteyn bleken gevaarlijker dan de adem van de tegemoetkomende wandelaars. Ik ga niet meer voor hen aan de kant op zo´n smal paadje. Ik moet eerst iemand vinden die er daadwerkelijk aardigheid in heeft om een minutieuze tekencheck uit te voeren.


geplaatst door RodeJas - 1292 keer gelezen


Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.nl zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Contact
Thuiswinkel Keurmerk Veilig Daten

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.nl