Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?
woensdag 29 april 2020

Er is niets gebeurd

Droom. Ik sta bij een witte muur; het groen van de tafel is het groen van de deuren in mijn huis. Vrouwen staan naast en tegenover mij. Engelachtige vrouwen. Ze dragen soepel vallende, diep uitgesneden jurken en ze reiken mij hun hand, zoet glimlachend als de madonna´s van Sandro Botticelli.. Ik weer hen af - wat het zoete in hun glimlach tot minzaam laat verglijden. Ze vergeven het mij dat ik ben wie ik ben: een schuwe toverkol in zwart kant.

Mijn demonen van de nacht zijn het, die me zo laten dromen - en ik neem zonder meer aan dat zij me echt iets willen vertellen. Ik beschouw hen als boodschappers. Als hinderlijke, maar ongevaarlijke boodschappers met de heldere logica van een astrologisch relatieadvies. Mijn werkelijke demonen, de demonen van de dag, probeer ik te beïnvloeden met gember, knoflook, kefir, baby-spinazie en gesmoorde kip; met ademhalingsoefeningen en met hoog-tempo wandelommetjes Cronesteyn samen met mijn Leidse dochter. En, een enkele keer, met het afwenden van mijn hoofd wanneer er iets dreigt te gebeuren wat beter niet kan gebeuren.

De rode lichten knipperen, de bellen rinkelen, de spoorwegbomen sluiten zich en wij staan even stil. Strikken veters, kijken uit over het kanaal. Het is het dagelijks weerkerende ritueel bij de start van ons ommetje Cronesteyn. We vertrekken nu eenmaal óf rond het hele, óf rond het halve uur, waardoor we hier altijd een trein voorbij zien rijden. Er loopt een hond het spoor op. Ongeloof. Er loopt een hond op het spoor, een levendige, bruine hond. Iemand roept. De trein is er snel en de treinmachinist, al aan het afremmen voor het nabije station, gebruikt zijn misthoorn of hoe dat kabaal heet. Ik zie de hond tussen de wielen van de trein door, voel de ontzetting van mijn dochter naast mij. Dan wend ik mijn hoofd af. Laat het alleen de hond zijn, niet ook een mens die een hond wilde redden. Pas als de trein voorbij is, de spoorbomen omhoog staan en de rode lichten zijn gedoofd, kijk ik weer naar de spoorwegovergang. De vrouw en de man lopen er juist overheen. Ze zijn jong en mooi, ze praten samen, ze lachen samen. Hun bruine hond, een pup nog, is nu strak aangelijnd. Er is niets gebeurd - al moet er heel veel zijn gebeurd voor de ogen van de treinmachinist.

Al met al ben ik aanmerkelijk minder vaak alleen dan ik graag zou willen. Met een scheur in m´n douchebak als directe aanleiding, wordt dit de derde week van een huis vol bouwstof en vreemde geuren. De derde week van mannen over de vloer. Eerst drie mannen, de slopers. Vervolgens één man, de stukadoor. Nu weer één man, de tegelzetter. In goed overleg, zoals dat heet. Wat er op neerkomt dat zij mij ´s ochtends groeten met de vraag of het goed met me gaat, dat ik hun namen vergeet omdat die in het voorbijgaan werden genoemd, en dat zij hun koffie net zo lief in de gang opdrinken nu ik niet samen met hen aan tafel wil zitten. Dit is mijn kleine wereld binnen; dit komt ook wel goed als het niet zo goed gaat. Buiten gebeurt iets groters. Op de straat voor mijn huis beginnen mosjes te groeien, de lucht boven de stad is opmerkelijk helder. Alstublieft, laat dít zo blijven. Anders is al het andere voor niets gebeurd.

Om mijn demonen van de nacht te beïnvloeden zou ik zo´n zoet glimlachende madonna van Sandro Botticelli boven mijn bed kunnen hangen. Of dat andere
schilderij van hem, het schilderij waarop een engel met een omhelzing troost biedt aan een sterveling. Ja, de sterveling met zijn engel, die heb ik nodig.


Bekijk mijn profiel op match4me.nl

geplaatst door RodeJas - 645 keer gelezen

beoordeeld 0/5 (0 Stemmen)

Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.nl zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Contact
Thuiswinkel Keurmerk Veilig Daten

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.nl