Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?
zondag 8 september 2019

David Tennant en de kat

Eigenlijk had ik de kat er buiten willen laten; dit is immers een datingsite. Maar ja, nu het beest zestien dagen lang zowel mijn dagindeling als mijn humeur bepaalt, kan ik moeilijk om hem heen. M´n eerste wandeling van de dag, direct na het ontbijt, leidt van mijn flat naar het huis van de kat. De laatste wandeling, wanneer het allang donker is, leidt van het huis van de kat naar mijn flat. Wat deed die gymleraar dan in mijn droom, vannacht?

Lees verder!

geplaatst door RodeJas - nog geen reacties



maandag 26 augustus 2019

Kersen eten

Het was weer domweg alleen wakker worden, vanochtend - wat gek genoeg minder alleen voelt dan alleen gaan slapen. Berkenzaadjes overal, blauw zonlicht door dat ene niet-verduisterende gordijn, een droom die woorden nodig heeft om niet vergeten te worden.

Heb je nu al genoeg gelezen? Dit is anders wel het blog dat een medeblogger op de zustersite heeft aangekondigd met de woorden: 'Vrouwen bijten op hun nagels en mannen gaan er eens goed voor zitten.' Adel verplicht - en mijn schouders zijn sterk genoeg om deze weelde te kunnen dragen. Maar soms denk ik na over een nieuwe nickname hier, voor als ook ik mij teruggetrokken heb wegens gebrek aan lezers.

Lees verder!

geplaatst door RodeJas - 2 reacties



woensdag 24 juli 2019

Over mannen in het algemeen en smetvrees in het bijzonder

Alleen jij en ik nog, Rianne… Dus schrijf ik maar voor jou en voor alle anderen, in de hoop dat iemand zich laat inspireren en ook (of weer) blogs gaat schrijven. Zo ben ik zelf immers ook begonnen met schrijven.

Het was niet eens zo warm, de afgelopen nacht - maar m´n droom duidde op een verhit gemoed: Ik zag gebruinde mannen met slechts een doek rond het middel; de glanzende, gespierde torso's van vlinderslag zwemmers. Ze lopen rustig rond, de mannen, als filosofen in een zuilengalerij. Ze vergelijken hun proporties; ze zijn zwanger en ze vragen elkaar hoe dat te zien zal zijn straks.

Lees verder!

geplaatst door RodeJas - nog geen reacties



zondag 7 juli 2019

Het mes

De tentoonstelling ging over Middeleeuwse tuinen - en omdat ik nu eenmaal van tuinen houd besloot ik om er eens een kijkje te nemen, met speciale aandacht voor de vanzelfsprekende lusthof-functie van de siertuinen in die tijd. Het mes was bijvangst. Het lag in een glazen hokje - en het moet ooit een geschenk zijn geweest van een verliefde man aan de vrouw van zijn dromen. Als gebiologeerd staar ik naar het mes, probeer de man die het heeft gegeven op te roepen, de vrouw die het heeft ontvangen, het moment waarop zij de afbeeldingen op het heft zag, de teksten las. Heeft ze gebloosd?

Lees verder!

geplaatst door RodeJas - nog geen reacties



zondag 16 juni 2019

Overwegingen bij het kiezen van gordijnen

Gordijnen. Alleen het woord al. ´Sluit jij de gordijnen even, schat? Gordijnen associeer ik met oud stof, oude koffie en terloopse seks op een krakende divan. Ik woon al een eeuwigheid zonder gordijnen. Vorige week echter, toen ik mijn Leidse huiskamer binnenliep, zag ik eindelijk wat er hier ontbrak: Gordijnen. Sindsdien ben ik op zoek naar gordijnen; gordijnen die matchen met mijn allenige ziel

Lees verder!

geplaatst door RodeJas - 2 reacties



zondag 26 mei 2019

Dan weet je het alvast

Ik ben een wandelaar en ik zoek een wandelaar. Dan weet je het alvast. Zeg nu zelf, hoeveel tijd heb jij nog, hoeveel tijd heb ik nog, hoeveel tijd hebben wij nog samen?
Zonde van die tijd als jij gaat motorrijden en ik ga wandelen, toch? Hoewel. Tijdens m´n laatste lange wandeling, de Leidse Marathon, noodde een motorrijder de wandelaars achterop zijn motor, zodat we allemaal opgevrolijkt verder liepen. Die motorrijder had jij best mogen zijn.

Lees verder!

geplaatst door RodeJas - nog geen reacties



maandag 13 mei 2019

De denkstenen

Man, kracht, handen, huid. Harde, scherpe, zware en lichte stenen; het basalt liggend, de leistenen staand. Een cirkel vol stenen met een meanderend pad van lege vloer erin, half glanzend in het gefilterde daklicht. Duizend tinten grijs zonder onderzoekend pad naar binnen, stenen enkel en alleen omdat het stenen zijn. Jaren geleden liep ik met een prille liefde over deze gladde vloer. We stonden stil bij een cirkel van witte stenen, we keken naar filmpjes die kunst heetten - en we gingen het allemaal begrijpen en aan elkaar uitleggen want in die jaren had de man zijn ziel ontdekt.

Lees verder!

geplaatst door RodeJas - nog geen reacties



zaterdag 27 april 2019

Koekjes bakken

Het is lente dus aspergetijd, lees ik zo hier en daar. Nu is mijn band met asperges miniem: ik heb ze één keer gegeten (de door kenners zo verguisde groene) en ik heb één keer vriendelijk bedankt voor de herhaalde diensten van een onverschillige. Laten we dus koekjes bakken! Mijn stalen deegroller heb ik inmiddels doorgegeven aan m’n dochter (die nu koekjes bakt met haar dochter), maar schone, koele handen kunnen met liefdevolle tact ook bereiken wat een stalen deegroller kan.

Lees verder!

geplaatst door RodeJas - nog geen reacties



maandag 8 april 2019

Groen bezig

Gisteren was het mijn Facejaardag (de feestelijke viering van zes jaar Facebook), vandaag tapt een man die zichzelf kunstenaar noemt een glas water om het in een stille voettocht van vijf dagen naar de zee te dragen, sinds ik in deze stad woon verstrijkt de tijd minder vanzelfsprekend en vanaf drie uur precies in de nacht van dertig op eenendertig maart ben ik zeven maanden lang in de war met de tijd.

Lees verder!

geplaatst door RodeJas - nog geen reacties



zondag 24 maart 2019

Vraag het RodeJas

Soms, of eigenlijk best vaak, denk ik: dit is dan wel een datingsite, maar misschien is een receptenrubriek zinvoller dan een verhaal over een verloren dan wel mogelijk toekomstige geliefde, of de nieuwste visie op liefde en seksualiteit. Of zal ik een vragenrubriek beginnen? Vraag het RodeJas? Niet dat het binnen mijn macht ligt om welk probleem dan ook op te lossen: verhelderende tegenvragen stellen en gedichten voorlezen, dat is wat ik kan.

Lees verder!

geplaatst door RodeJas - nog geen reacties



maandag 11 maart 2019

De tekencheck

‘Dit is een datingsite: Een soort club voor mensen die elkaar niet kennen en die de club verlaten zodra ze wel iemand hebben leren kennen.´ Dit is de derde keer dat ik een blog begin met deze regels - waaruit blijkt dat ik al m´n andere blogs met andere regels ben begonnen. Dit is een datingsite. En net als in het daadwerkelijke leven tieren hier de misverstanden tussen en binnen de seksen het weligst zodra het over seks gaat - of het in dichterlijke bewoordingen over seks lijkt te gaan.

Lees verder!

geplaatst door RodeJas - nog geen reacties



vrijdag 22 februari 2019

De Mondscheinsonate

Hij stond al veel te lang op mij te wachten, zei hij, de vrolijk verdrietige man met wie ik verkering zou krijgen. Hij stond daar: een fascinerende mix van fysieke kracht, wijsheid, seks en stijl.
Ik zou zijn geur willen drinken, zijn verschoten t-shirt willen opstropen om te voelen of hij waar is. Hij wil sandalen voor me kopen want ik moest persé wandelschoenen aan van hem en ik had naar hem geluisterd al was het verschrikkelijk warm.

Lees verder!

geplaatst door RodeJas - nog geen reacties



vrijdag 8 februari 2019

De man tegen de muur

Hij staat tegen de muur, tussen de deur en de linnenkast. Hij ziet er zwijgzaam en ontoegankelijk uit - wat ik onhebbelijk van hem vind, want hij staat wel in m´n slaapkamer en ik vertrouw hem mijn gedragen jurken toe. Zal ik Tofelazine* voor hem laten maken? IJzerenheinigheid: min 45%? Zal ik m´n stoere leren jasje rond zijn smalle schouders hangen? Ik draag het toch niet, het hangt alleen maar in de kast om te voorkomen dat ik een nieuw leren jasje koop.

Lees verder!

geplaatst door RodeJas - nog geen reacties



zondag 27 januari 2019

Tien vragen

Blue monday was een blije, stralende dag, Valentijnsdag lonkt als een beloftevolle rode ballon en het leven van een single gaat verrassend vaak over rozen - al lees ik zelfs in Audens gedicht ´O, tell me the truth about love´ niets waarmee ik rustig kan gaan slapen. Zal ik het dan, nu ik hier al langer dan een blauwe maandag ronddwaal, maar eens heel gewoontjes over de liefde hebben?

Lees verder!

geplaatst door RodeJas - nog geen reacties



maandag 7 januari 2019

De handgeschreven brief

Ik sta op station Delft, akelig onder de grond dus, midden op het perron. Alles beweegt - en ik sta stil. Rechts rijdt een intercity de tunnel voor mij in; links rijdt een sprinter de tunnel achter mij in; recht voor mij gaat de lift omhoog en zakt het contragewicht naar beneden. Alles beweegt en ik sta stil. Er was een tijd dat ik in kwade dromen, al koffers pakkend, keer op keer de trein miste. Die tijd ligt achter mij: mijn onderbewuste denkt blijkbaar dat ik alle grote beslissingen al heb genomen.

Lees verder!

geplaatst door RodeJas - nog geen reacties



dinsdag 18 december 2018

Hutspot met saffraan

Soms denk ik: Ik kan hier beter een kookrubriek beginnen. Recepten voor beginnende en gevorderde vrijgezellen v/m. Recepten voor wie eigenlijk hongert naar seks, recepten voor als Hij/Zij komt eten, recepten voor bij ´Boer zoekt vrouw´, recepten uit een lege koelkast. Met een kookrubriek zou ik me onwijs nuttig voelen. Aards. Nu zit ik met een ratjetoe aan vertelsel-restjes die nergens bij passen, wetenswaardigheden die maar geen verhaal willen worden, losse ideeën die geen onderlinge samenhang hebben. Behalve dat ze over de liefde gaan - en tot voedsel voor de ziel kunnen dienen.

Lees verder!

geplaatst door RodeJas - nog geen reacties



zondag 2 december 2018

Water bij de wijn

De herfst blies zich op in de lucht, de herfst stortte zich in het water, de herfst hield huis in de winkelstraat, de herfst stroomde van mijn nieuwe rode jas, de herfst zong een liedje in mijn hoofd. ‘Gekken en doden blijven eeuwig jong’* was zijn tekst maar de melodie was ik vergeten; atonaal blijft nu eenmaal zelden hangen. Juist dit stukje tekst echter werd zo vaak gezongen dat het waar werd. Gekken en doden blijven eeuwig jong. Ondertussen liep ik langs de vaart naar huis, een kwartier recht tegen regen en wind in, een kwartier met regen en wind van opzij. Ik was blij met mijn nieuwe rode jas.

Lees verder!

geplaatst door RodeJas - nog geen reacties



zondag 18 november 2018

De pianoman

Zomaar een zondagochtend met koffie en krentenbrood aan m´n nieuwe, ronde tafel. Scarlatti op de achtergrond. Ik heb te lang geslapen om nog iets groots te ondernemen, de boekenmarkt in Zutphen ofzo. Het is nog Singles Day ook. ´Een extra goede reden om jezelf te verwennen met de leukste producten,´ volgens een populaire webshop. Gehoorzaam ga ik jurkjes kijken. Bij een andere webshop, dat wel. Met in mijn achterhoofd een dichtregel van Pierre Kemps die me raakte: ´Het wordt mij een kwellende gedachte al te oud te zijn voor rood.´

Lees verder!

geplaatst door RodeJas - nog geen reacties



maandag 5 november 2018

Het onsterfelijkheidskruid

Onsterfelijkheidskruid. Het staat gewoon in de schappen van mijn favoriete Leidse supermarkt, bij de theezakjes - en ik heb een doosje gekocht. Natuurlijk heb ik een doosje gekocht. Niet omdat ik onsterfelijk denk te worden. Niet omdat ik onsterfelijk wil worden. (behalve als Don Fosca hier rondwaart; neem je dan contact met me op?) Nee, ik heb dat onsterfelijkheidskruid gekocht doordat mijn ascendant boogschutter is: Ik wil elk serieus brouwsel uitproberen dat goed voor me zou kunnen zijn.

Lees verder!

geplaatst door RodeJas - nog geen reacties



zondag 21 oktober 2018

Overwegingen bij een kaartjesautomaat

Hij is groot en glanzend rood gelakt - en hij kan mij, als ik dat zou willen, binnen tien seconden geven wat ik nodig heb: een geldig vervoersbewijs. Het bevalt me wel om hier te staan. Ik kan nog alle kanten op.

Lees verder!

geplaatst door RodeJas - nog geen reacties



maandag 8 oktober 2018

Hoe mooi het was

De match4me-bloggers als schrijverscollectief: het zou zomaar kunnen, toch? Elke vrijdagmiddag een bijeenkomst rond de leestafel van zo’n gezellig industrieel eetcafé en dan de oude blogs bespreken en de nieuwe onderwerpen verdelen. Doe jij je nieuwste liefdesverdriet dan doe ik de nieuwste Brainwash-talk... Ach, ik heb dit eerder geschreven, je hebt helemaal gelijk. En nogmaals ´ach´: ze passen makkelijk in een huiskamer, de bloggers van nu. Zelfs in de mijne.

Lees verder!

geplaatst door RodeJas - 3 reacties



maandag 24 september 2018

Wat doe je als het regent?

Ik ben geen beginneling in de liefde, maar wat het kopen van een nieuwe bank betreft ben ik zo groen als gras, zo groen als mijn favoriete jurk, zo groen als de bankjes in de stoptrein tussen Utrecht en Zwolle. ¨Als u in de rijrichting kijkt, kunt u aan de rechterzijde uitstappen,¨ laat de conducteur er via de luidsprekers weten. Ik kijk in de rijrichting maar blijf rustig zitten; de trein raast nog over de Veluwe. Schuin voor me staat een man op en bonkt met zijn vuist tegen het raam. Hij kijkt woedend naar de vrouw vlak voor hem op het groene bankje.

Lees verder!

geplaatst door RodeJas - nog geen reacties



maandag 17 september 2018

De man in de bibliotheek

Ik ging de stad in voor boodschappen en ik had een briefje bij me. ‘Bank lamp ronde tafel dadels yam-desembrood yoghurt stadsplattegrond FM-antenne watermeloen,’ stond erop. Zo’n boodschappenlijstje is nuttig; hoe zou ik anders met zowel een stadsplattegrond als een watermeloen kunnen thuiskomen? Ooit had ik een geliefde die me bloemen beloofde als ik geen boodschappenlijstjes meer zou schrijven. Als ik zou onthouden wat ik moest kopen. Lieverd, ik denk niet altijd aan je, en zeker niet aan je dorst. Ik kan zomaar vergeten om bier voor je te kopen.

Lees verder!

geplaatst door RodeJas - nog geen reacties



woensdag 18 juli 2018

'Koop nooit een rode jas'

De zee. Ik kijk naar haar en ik denk heel in de verte aan De Friese Man. De Friese Man, die De Vrouw op handen draagt, maar ook weet dat zij zelf sterk genoeg is om haar rolkoffer de bus in te tillen. Hij vindt krentenbollen eten op de stoeprand een mooie afsluiting van een ochtendje woonboulevard, samen op zoek naar de ultieme bank voor hem. Je jas vies? Joh, dat ziet toch niemand. Nora Ephron gaf haar boek met columns de titel ‘Koop nooit een rode jas’- en ik ben nu als een razende aan het lezen waarom eigenlijk niet.

Lees verder!

geplaatst door RodeJas - nog geen reacties



dinsdag 3 juli 2018

Wanneer eigenlijk?

Wij vroegen het ons af, mijn sterke vriendin met de gouden handen en ik: Wanneer wóónt een mens eigenlijk in zijn nieuwe huis? Zodra de verhuizers zijn vertrokken? Zodra het ´oude´ huis naar tevredenheid is opgeleverd? Zodra de nieuwe gemeente je inschrijving heeft verwerkt? Zodra je er hebt geslapen? Zodra de wasmachine er draait? ¨Zodra de kapstok hangt,¨ zei ze beslist, mijn vriendin. Want dat had ze net gedaan, de kapstok ophangen.

Lees verder!

geplaatst door RodeJas - 1 reactie



zondag 3 juni 2018

DIEP GEDICHT (mijmeringen bij opkomend tij)

De hemel is een blauwe droom die wakker blijft,
bladzilver zacht vervliegt het licht.
Ik ben de muze in ons wankel evenwicht.
Jij houdt mij vast,
houdt mij vast...

Lees verder!

geplaatst door RodeJas - nog geen reacties



maandag 7 mei 2018

Veel zegen en een zoen

Het begon ermee dat ik in de donkere bijkeuken op een naaktslak trapte. Het zei ‘knak’ onder m’n rechter voet en even wist ik niet wat er was gebeurd. Ik wist alleen dat het iets smerigs was, iets onomkeerbaars, iets ergs misschien. De kat kon het niet zijn: die had ik in Leiden achtergelaten, voor het laatst. Niet dat ik hem de volgende keer meeneem. Nee, ik blijf zelf in Leiden als ik weer op hem heb gepast. De naaktslak lag er mooi bij. Zo dood en zo deftig uit z’n vel gebarsten: z’n voorkant zwart, z’n achterkant wit.

Lees verder!

geplaatst door RodeJas - nog geen reacties



woensdag 11 april 2018

De stroomversnelling

Het kwam niet door de provincie waarin mijn dorp ligt, niet door het dorp waarin mijn huis staat, niet door het huis waarin ik woon (of misschien toch ook wel), niet door de mensen die in mijn dorp wonen, niet door de koren waarbij ik heb gezongen en al helemaal niet door het koor waarbij ik nu zing. Het kwam niet door m’n wandelclub waar men vergrijzing en vertraging verwart met gezelligheid, niet door de buurvrouw die mij de hele nacht hoorde zingen. Het kwam ook niet door de Leidse kat (of misschien toch wel), maar op een dag besefte ik: Ik woon te ver weg van wat echt belangrijk is. En ik nam mij voor om te vertrekken.

Lees verder!

geplaatst door RodeJas - nog geen reacties



woensdag 28 maart 2018

De gedaanteverandering

Onlangs gelezen, in een essay vol bezorgdheid van Bas Heijne: ‘De taal waarin wij over elkaar spreken, is steeds meer de taal van de cijfers. We zijn niet langer de mensen die elkaar grote verhalen vertellen, die in mythen leven. Tegelijkertijd beseffen we ook dat we die verhalen toch nog steeds nodig hebben om iets te zijn.’
Gelukkig bestaan wij, online daters, nog grotendeels uit verhalen. Onze BMI blijft onvermeld, evenals het aantal onzer dates. Het enige getal op ons profiel is een percentage. Een percentage dat bij mij, wellevend als ik ben, 100 zou moeten zijn - maar dat 82 is omdat ik quizvragen nu eenmaal onbeantwoord laat.

Lees verder!

geplaatst door RodeJas - 1 reactie



woensdag 14 maart 2018

De terugreis

Dorst. Buiten sluimeren de weilanden onder de warme voorjaars-avondzon en ik heb dorst. Op het tafeltje voor het raam staat een plastic flesje, half gevuld met een heldere vloeistof die volgens het etiket bronwater met citroensap moet zijn. Lekker! Ik vond het flesje op de vloer van de trein, toen ik eindelijk mijn van zeewater doordrenkte, zanderige sandalen durfde te vervangen door kleurige hardloopschoenen. Geen klusje dat kijkers verdraagt en het was rustig in de trein naar Leeuwarden. Het flesje lokt, lonkt. Maar er moet een mond zijn geweest die zich rond zijn hals heeft gestulpt om van het water te drinken. En tot nu toe maakten slechts lekker zoenen of bloedverwantschap drinken uit hetzelfde flesje aanvaardbaar.

Lees verder!

geplaatst door RodeJas - nog geen reacties



zondag 28 januari 2018

Amororexia

‘Dit is een datingsite: Een soort club voor mensen die elkaar niet kennen en die de club verlaten zodra ze wel iemand hebben leren kennen. Meer specifiek, de opzet van deze club is: Je wordt als alleenstaande lid en je vertrekt als de levensgezel van een ander lid.’ Dit was de openingszin van mijn blog ‘Het misverstand’, van 5 september 2017. Wat ik mij afvraag: Zou wat ik heb geschreven ook maar iemand hebben geraakt, ook maar iemand aan het denken hebben gezet? Ik vrees van niet. Zoals mijn verzoek, me geen quizvragen te sturen ook niet voor jou geldt, geldt het verzoek om lid te worden van een andere club als je niet open staat voor een relatie, in welke vorm dan ook, niet voor jou.

Lees verder!

geplaatst door RodeJas - nog geen reacties



donderdag 18 januari 2018

Op reis met een rugtas

Mijn oranje wandel-rugtas was versleten; de stof aangetast door het water van de Waddenzee, het rugpand verslapt door jarenlang intensief gebruik. Ik mocht van mijn kroost als verjaardagscadeau een nieuwe uitzoeken - wat ik in eerste instantie te haastig deed. Ik moest dus met bus en trein terug naar de verre stad om hem te ruilen. Gelukkig kan dat met een rugtas. Een geliefde laat zich niet zomaar terughangen aan het haakje in de winkel: een hechtingsproces kan ook in omgekeerde volgorde behoorlijk ingrijpend verlopen. Hoe dan ook, deze nieuwe rugtas was groter dan de eerste, wat hem zowel aantrekkelijk als onhandig maakte. Ik moest er immers mee naar huis en ik had al een tas bij me.

Lees verder!

geplaatst door RodeJas - nog geen reacties



zondag 7 januari 2018

Het Duplo-poppetje

De match4me bloggers als schrijverscollectief: het zou zomaar kunnen, toch? Elke vrijdagmiddag een bijeenkomst rond de leestafel van zo’n gezellig industrieel gestyled eetcafé en dan de onderwerpen verdelen. Doe jij je nieuwste liefdesverdriet dan doe ik de nieuwste Brainwash-talk. Of het feit dat ik nu pas, nu pas weet dat ‘sapiosexueel’ bestaat - en dat ik moest opzoeken wat het inhoudt. En zou je dat wel doen, die details van je laatste date? Zeker weten? Dan hoop ik dat hij ook blogger wordt. En dat hij zíjn verhaal gaat schrijven. Dat moet toch smullen zijn voor de match4me-ers? Ik schuif de broedende Muzza ‘Het Duplo-poppetje’ toe - maar het ligt nog ongebruikt op de tafel als we opbreken. Ik neem het mee. Mijn Duplo-poppetje.

Lees verder!

geplaatst door RodeJas - nog geen reacties



donderdag 21 december 2017

Cats / Beets / RodeJas

Als voor even alles lijkt geschreven en het nieuwe jaar ons vorsend beziet, is daar de poëzie: Drie verzen over de liefde in eenvoudig, gekruist rijm (en een variatie): een vers uit het hart van Vadertje Cats, het vrome antwoord van de heer Nicolaas Beets, en tot slot de woorden van mij, RodeJas.

Lees verder!

geplaatst door RodeJas - nog geen reacties



zaterdag 2 december 2017

Een druppel

Nou dat weer. Nou kan ik een test doen om erachter te komen wat voor Sinterklaas-type ik ben. Zo te zien is het een serieus bedoelde, quasi-psychologische test voor 50-plussers. Ik ga die test niet doen. Straks krijg ik een diagnose. Blijkt mijn focus op het zoeken naar de perfecte combinatie van cadeau, gedicht en verpakking ziekelijk te zijn. Schuilt er een stoornis achter mijn intense vreugde om, na vijf jaren van onthouding, weer een plagerig sinterklaasgedicht te mogen schrijven.

Lees verder!

geplaatst door RodeJas - nog geen reacties



dinsdag 21 november 2017

Dingen die ik niet zeg tegen de man in huis maar wel tegen de kat

Vóór alles: ik heb geen kat en ik wil geen kat hebben. Maar af en toe pas ik met alle plezier op de kat van mijn dochter, in het huis van mijn dochter. En die man in huis? Die loopt nog los rond, ergens op deze site...

“Waar je ook mee bezig bent, stop ermee!” (De kat staat op de leuning van de bank en maakt heftig golvende bewegingen met zijn rug. Er gaat iets smerigs uit hem stromen - uit de voorkant of uit de achterkant.)

Lees verder!

geplaatst door RodeJas - nog geen reacties



dinsdag 7 november 2017

Overwegingen op een luie zondagochtend

Het is een grauwe zondagochtend en in mijn mistige hoofd zingen nog de stemmen van gisteravond. Gouden stemmen, ontroerende stemmen. Misschien is twee koorconcerten bijwonen in één weekend te veel maar ik heb nu eenmaal beloofd om te komen luisteren, vanmiddag. Misschien zingen ze nieuwe liedjes. Inspirerende liedjes. En misschien moet dit blog op rijm, als denkoefening voor het Sinterklaasfeest. Er zitten spatjes rode wijn op de jurk die ik gisteravond heb gedragen. M’n jurk voor vanmiddag hou ik schoon door zo lang mogelijk in m’n pyjama te blijven lopen. Althans, in wat daarvoor doorgaat. Wat ik tegenwoordig ‘s nachts aantrek zijn sleetse t-shirts. Wat een veeg teken is, nietwaar? Er is ook iets mis met de radio; er komen alleen maar vioolconcerten uit.

Lees verder!

geplaatst door RodeJas - 2 reacties



dinsdag 24 oktober 2017

Ik ben zo ver

“Alle aards geluk berust op een compromis tussen droom en werkelijkheid”, schreef Marcel Proust. Marcel Proust, de ziekelijke perfectionist in z’n bontjas. En ik denk: Ik ben zo ver. Laat ook maar. Laat die droom maar, ik hou het wel bij de werkelijkheid. Het compromis liet me immers verdronken achter. Te veel water bij de wijn. Ik heb nog één argument: Ik kan ‘Waar de blanke top der duinen’ zingen op de wijs van hét duet uit de Parelvissers - en ik doe dat meestal niet.

Lees verder!

geplaatst door RodeJas - nog geen reacties



maandag 9 oktober 2017

De dichter

Er was een tijd dat de mensen elkaar sms-jes stuurden. Een heel gepiel was dat, met die druktoetsen. Als het sms-je binnenkwam, maakte de zaktelefoon het geluid van een kleine ontploffing en zat er niets anders op dan het te lezen, want het kon urgent zijn. In die tijd had ik een digitale relatie met een dichter. We schreven elkaar in gloedvol proza over hoe het zou zijn om elkaar te ontmoeten, hoe het zou zijn om het leven met elkaar te delen. Oude en nieuwe gedichten stuurden we elkaar, foto’s (hij vooral), muziek (ik vooral). Hij woonde nogal ver weg, of ik, dat laat ik in het midden. Wat vast stond: we voelden ons hier goed bij, hij en ik. Dus als ik door wat voor toevallige omstandigheid dan ook in de buurt van zijn huis moest zijn, was hij door een al even toevallige omstandigheid juist aan de andere kant van het land.

Lees verder!

geplaatst door RodeJas - nog geen reacties



vrijdag 29 september 2017

Warm eten

Het was de hoogste tijd om ‘Smilla’s gevoel voor sneeuw’ van Peter Høeg te herlezen. Het is een hartverwarmend boek, alleen al om deze woorden: ‘Ik eet hoofdzakelijk vlees. Vet vlees. Van groente en brood word ik niet koud of warm. Ik heb nog nooit overzicht gehad over mijn keuken, over de grondstoffen, over de basale chemie van het koken. Ik werk maar volgens één principe. Ik zorg altijd voor warm eten. Dat is belangrijk als je alleen bent. Dat is goed voor de geestelijke gezondheid. Dat houdt de moed erin.’ Ik mag Smilla wel. Ik neig van nature naar rauwkost, noten en boekweitpannenkoeken en er was destijds een wijze diëtiste voor nodig om me een flintertje kipfilet te laten eten.

Lees verder!

geplaatst door RodeJas - nog geen reacties



dinsdag 12 september 2017

Patat aan zee

Doordat ik tweeëneenhalve week op de kat van mijn dochter mocht passen en de zon scheen, zat ik op het deftige strand van Wassenaarse Slag patat met tomatenketchup te eten. Ik dronk er cola bij; de originele, de mierzoete. De mensen om mij heen aten ook patat, of een bord bitterballen, of broodjes kroket met mayonaise. Vandaag is mijn wereldbeeld eenvoudig: Op het terras aan de andere kant van de duinopgang voedt de wijze zich met kikkererwtenpasta en muntthee, op dit terras kiest de onwijze voor patat en cola. Vandaag had ik domweg zin in patat en cola.

Lees verder!

geplaatst door RodeJas - nog geen reacties



dinsdag 5 september 2017

Het misverstand

Dit is een datingsite: Een soort club voor mensen die elkaar niet kennen en die de club verlaten zodra ze wel iemand hebben leren kennen. Meer specifiek, de opzet van deze club is: Je wordt als alleenstaande lid en je vertrekt als de levensgezel van een ander lid. Dit lijkt mij een begrijpelijke opzet, een opzet waarover geen enkel misverstand kan bestaan. De club is tolerant: je mag gewoon terugkomen als je niet meer de levensgezel van dat andere lid bent, bijvoorbeeld omdat je hem/haar echt hebt leren kennen. Immers, alleen mensen die je niet kent lijken ongecompliceerd in de omgang en vrij van frustraties, nietwaar?

Lees verder!

geplaatst door RodeJas - 3 reacties



dinsdag 1 augustus 2017

De kunst van het flirten

‘The ideal flirtation is a small work of social art co-created by two people….It knows that avoiding sex is usually very wise, but is intelligently invested in sharing some of the benefits of sex without the act of sex itself.’ * Prachtige woorden vind ik dit, woorden die geschreven moeten zijn met het beeld voor ogen van een tuinfeest op een heldere zomeravond. Vrouwen gekleed in lange, losvallende jurken en mannen in lichte jeans en gestreken overhemden. Ach, laat me daar zijn met zo’n jurk aan, daar staan met een glas fonkelende wijn in mijn handen… Helaas, mijn naakte werkelijkheid bestaat uit een keukentafel met de half gelezen weekendkrant, een beker vergeten koffie en wat klungelige appjes. Flirten? Ik kan er niks van. Terwijl het zo eenvoudig lijkt:

Lees verder!

geplaatst door RodeJas - nog geen reacties



maandag 17 juli 2017

Over fruitvliegjes en roze cava

Laat ik, bij ontstentenis van een alles verzengend seksleven, maar eens over fruitvliegjes schrijven. Of over de wormpjes in het holletje van verregende frambozen, over de bloeiende bieslook in de helblauwe pot op mijn picknicktafel, over het verschil in woordkeuze bij een gelijke levensinstelling: ‘viriel’ is de man, ‘behoeftig’ de vrouw. Over mijn keukentafel waarop zes waxinelichten in dikke glazen kandelaars staan te wachten tot het kerstfeest is, over het via de mond inademen van een fruitvliegje, over de kunst van het niet luisteren naar een intiem telefoongesprek in de stiltecoupé van een trein.

Lees verder!

geplaatst door RodeJas - nog geen reacties



dinsdag 11 juli 2017

Hey dude

De subway van New York is een fascinerend onderaards universum: op de perrons ruikt het naar steenkool, er waait een lauwwarme wind, er is live muziek en zowel het wachten als het in- en uitstappen geschiedt met een haast bovenaardse rust. Maar in de treinstellen zag ik in grote letters een zeer aards verzoek hangen: ‘Dude…Stop the Spread, Please.’ Nu heb ik het wijdbeens zitten van een man altijd gezien als iets wat hij nu eenmaal doet. Als een teken dat hij de doorbloeding van zijn edele delen niet wil belemmeren, als het logische uitvloeisel van zijn mannelijkheid. Dat was behoorlijk naïef van me: het blijkt een ongewenste gewoonte te zijn, een gewoonte die hij kan afleren.

Lees verder!

geplaatst door RodeJas - nog geen reacties



woensdag 5 juli 2017

De hitte

Hij stond al lang op me te wachten, de vrolijk verdrietige man met wie ik verkering zou krijgen: een fascinerende mix van fysieke kracht, wijsheid, seks en stijl.
Ik zou zijn geur willen drinken. Hij wil me sandalen geven want ik moest persé wandelschoenen aan van hem en ik had naar hem geluisterd.

Lees verder!

geplaatst door RodeJas - 2 reacties



woensdag 14 juni 2017

Het percentage

Het kon niet uitblijven. Op het profiel van de zoekende mens alhier staat naast de zelf ingekleurde beschrijving van het innerlijk en het uiterlijk een beoordeling in de vorm van een percentage. Niet weg te fotoshoppen, te glimlachen of te schrijven. Nu zag ik mijn percentage met vertrouwen tegemoet, maar het bleek slechts 74. Ik, de empatische perfectionist, laat een kwart van de mannen tevergeefs op antwoord wachten? Ja maar als ik zie dat hij het echt meent, reageer ik wel. Reageren is een kleine moeite, ook als hij jou niet serieus lijkt te nemen. Ja maar. Dit lijkt op de zinloze discussie met een minnaar ooit, een minnaar die me dermate verblindde dat ik zijn gebruiksaanwijzing niet kon lezen - wat desastreuze gevolgen had voor zijn overgang van minnaar naar levensgezel. Ja maar laat dit nou eerst groeien. Je kon wel wat dankbaarder zijn voor wat ik je wil geven. Ja maar.

Lees verder!

geplaatst door RodeJas - nog geen reacties



donderdag 1 juni 2017

Ik vind je lief

Daten is vooral iets van iemand vinden. Vanaf die cruciale eerste seconden tot het al dan niet ongemakkelijke afscheid: We vinden voortdurend van alles van elkaar en van onszelf. Gelukkig is het een grotendeels onbewust proces, zodat er tijdens het ‘vinden’ genoeglijk gekout kan worden en misschien al voorzichtig aftastend gekust. Het was een afspraak met een dierbare vriendin, ooit: We gaan voortaan van niets en niemand meer iets vinden, vooral niet van onszelf. Wij vonden de afspraak ‘nijsgjirrich’* - en er kwam niet veel van terecht.

Lees verder!

geplaatst door RodeJas - 3 reacties



donderdag 25 mei 2017

Het briefje

Het is vandaag Hemelvaartsdag - en juist vandaag vond ik het briefje terug. Of toevallig vandaag, of wat dan ook. Als je niet weet wat ‘Hemelvaartsdag’ inhoudt: zoek het op. En als je het wel weet, juist als je het heel zeker weet: zoek het ook op. Trouwens, nu het zuiverende dauwtrappen in onbruik is geraakt, stel ik voor om Hemelvaartsdag te schrappen: je kunt immers ook een bank kopen op tweede Paasdag.

Lees verder!

geplaatst door RodeJas - 2 reacties



vrijdag 12 mei 2017

Over de liefde en ander ongemak

Het is stil in huis - en dat zou het niet moeten zijn. De mannen op werkschoenen hebben nog een half uur. In de ochtend zouden ze komen, staat er in de brief, vertelde de man die gisteren alvast een kijkje kwam nemen. En nu zijn ze bij de overbuurvrouw aan het werk. Bij haar, terwijl ze aan mij waren beloofd. Er ligt hagelslag op het streepjes-kleed onder de keukentafel. Chocoladehagelslag, zelf gemorst. De stofzuiger staat diep in de trapkast achter de schoenen en ik heb het nog koud ook. Het is gewoon een kutdag vandaag.

Lees verder!

geplaatst door RodeJas - 2 reacties



vrijdag 5 mei 2017

Het kruisverhoor

De zon scheen toen het tijd was om te gaan. Ik pakte dus mijn rode jas van de kapstok, trok hem aan en ging op weg naar de kat, met een rolkoffer en een rugtas.
Elf dagen lang heb ik het koud gehad in die jas - behalve die ene avond toen hij er was; toen had ik het juist lekker warm. Hij is een dierbare oude vriend. Losjes lig ik met mijn hoofd op zijn schoot, op het harde vlak gevormd door zijn sterke hardlopers-bovenbenen. Hij kijkt licht bestraffend naar mijn al te lang niet gezoende mond en onderwerpt me aan een kruisverhoor.

Lees verder!

geplaatst door RodeJas - 3 reacties



maandag 17 april 2017

Zijn teennagels

Smerige titel, dit, ik weet het. Om veel lezers te trekken zou ik de woorden seks, chocolade en rode wijn moeten gebruiken, gelardeerd met een vleugje ‘zout op mijn huid’. ‘Teennagels’ doet mij denken aan de slappe lach-sessies met m’n ex-schipper, in de punt van zijn zeeschouw. Aan zijn quasi misnoegen omdat mijn ‘smerig’ de zijne overtrof. Seks, chocolade en rode wijn. Maar dit blog gaat nu eenmaal over teennagels - en over de liefde, natuurlijk: ‘Een goede test voor de ware liefde is of je de gedachte kunt verdragen de teennagels van je beminde te knippen.’*

Lees verder!

geplaatst door RodeJas - nog geen reacties



zondag 9 april 2017

Een camera aan boord

Het is zaterdagmiddag en ik wacht op de postbode. Ik zou naast dit wachten best iets anders kunnen doen: de renovatie raast nog door mijn huis (het is dus een bende) en het boek van Conny Palmen dat ik heb gekocht om afgelopen zondag de traditionele wandeling met A. en haar familie te kunnen maken (voorwaarde: we reizen met het boekenweekgeschenk), ligt ongelezen op de keukentafel. Bovendien staan op de muziekstandaard naast mijn keyboard acht nog te zingen koorstukjes. Muziek uit de Renaissance; teksten over de bijtjes en de bloemetjes, getoonzet voor drie- en vierstemmig vrouwenkoor. Maar die postbode heeft een pakje bij zich waarop ik mij verheug: een pakje met een spijkerrokje erin. Hét spijkerrokje. Ik moet de bel dus horen.

Lees verder!

geplaatst door RodeJas - nog geen reacties



zondag 19 maart 2017

De man op de trap

Het is kwart voor acht in de morgen en er is een man aan het stofzuigen op mijn trap. Voor alles is een eerste keer, niet waar: Het is voor het eerst in mijn leven dat een man stof zuigt op de trap van het huis waarin ik woon. Ik zit een beetje ongemakkelijk: ik heb een streepjes-pyjama aan, onder een witte ochtendjas. Na twaalf dagen ‘s ochtends om half acht kant en klaar aangekleed de voordeur openen om mannen op werkschoenen binnen te laten, had ik niet op deze man gerekend. ‘It ken mar klear wêzen, nou?’ zei hij opgewekt. Hij leek zin te hebben in zijn klus, dus liet ik hem binnen. Kwestie van momentum.

Lees verder!

geplaatst door RodeJas - 1 reactie



dinsdag 28 februari 2017

Het stresssysteem

Doordat opruimen nu eenmaal opruimen uitlokt, en ik de zaal die mijn badkamer is moest leegruimen omdat morgen het blije, verwachtingsvolle ‘mijn huis wordt gerenoveerd’ verandert in de nachtmerrie van een huis vol mannen met drilboren, voorhamers en veiligheidsschoenen, vond ik het notitieboekje terug. Het is een notitieboekje uit een vorig leven: op het voorblad is met boeklon een zoet-gouden fluitspeelster van Rosina Wachtmeister geplakt en op de lijntjes-blaadjes heb ik met steeds ongeduldiger letters de cd’s, dvd’s en boeken geschreven die ik ooit wilde kopen. Georgs Pelêcis’ ‘Revelation’, ‘The secret of Roan Inish’, ‘Quirkology’ van Richard Wiseman. Het is er gewoon niet van gekomen. Dit boekje kan wel weg.

Lees verder!

geplaatst door RodeJas - 2 reacties



zondag 12 februari 2017

De Valentijnskaart

Nog vier nachtjes slapen en dan is het Valentijnsdag. Niet dat ik wakker lig van de voorpret. Niet dat ik last zal hebben van Valentijnsdag, of gemak; het is elke dag wel een speciale dag, niet waar? Vandaag bijvoorbeeld is het WarmeTruienDag, de dag waarop wij (ja wij!) een extra trui aantrekken waardoor wij de thermostaat op 16 graden kunnen zetten waardoor wij de aarde zullen redden van de ondergang. Het is meer dat Valentijnsdag even vanzelfsprekend lijkt te worden als die andere van oorsprong heidense feesten.

Lees verder!

geplaatst door RodeJas - nog geen reacties



zaterdag 21 januari 2017

De netwerk-geliefde

Het roer moet om. Daten via internet blijkt volkomen achterhaald. ‘Vergeet datingsites: de kans dat je daar een grote liefde vindt is uitermate klein, omdat de meeste profielen een veel te rooskleurig beeld schetsen. Die spontane levensgenieter is in werkelijkheid maar al te vaak een saaie bankhanger’, las ik onlangs in een bekend magazine. Hoewel mij dit de uitspraak lijkt van een vrouw die nog nooit honderd profielen op één avond heeft gelezen, intrigeert het me wel wat ze zegt: Ze adviseert elke vrouw om gebruik te maken van haar netwerk bij het vinden van een levensgezel. Je vriendenkring weet wat je nodig hebt, nietwaar?

Lees verder!

geplaatst door RodeJas - 2 reacties



maandag 2 januari 2017

Eerst nog even lezen

Het voorbije jaar telde een seconde meer dan de jaren ervoor en erna. Ik heb die ene seconde benut voor het in gedachten herinrichten van mijn slaapkamer. Flits. En na een nacht vol carbid-klappen (dankbaar ben ik dat de jonkheid boze geesten verjaagt terwijl ik laf probeer te slapen) ligt er een mooie, lege dag voor me om het flitsplan uit te voeren: Ik heb geen kaartjes voor het plaatselijke nieuwjaarsfeest en mijn moeder wordt al drie jaar geen jaar ouder meer op nieuwjaarsdag.

Lees verder!

geplaatst door RodeJas - nog geen reacties



zondag 18 december 2016

Tussen de kerstbomen

Lieverd, zullen we een kerstboom nemen, dit jaar? Lieverd, wat voor kerstboom zullen we dit jaar nemen? Lieverd. Wat zeg je? Nee, zo is het niet gegaan, ook dit jaar niet. Deze lieverd heeft in haar eentje een hoge vijfpoot van wilgentakken naar huis gedragen en die op een open plek in haar woonkamer neergezet. Mijn boom. Nu de ekster in mij loslaten en hem tot kerstboom versieren. Als kind heb ik argeloos over de engeltjes in het luchtruim gezongen - en hoewel ik nog steeds graag kerstliedjes zing, ben ik nu vooral een heiden die in deze donkere tijd van het jaar de zonnewende wil vieren met een glanzende jurk, lekker eten, goed gezelschap en een boom vol lichtjes.

Lees verder!

geplaatst door RodeJas - nog geen reacties



zondag 4 december 2016

Heerenveen - Ajax

Een bijna voorbije zondagmiddag in november. Koud en donker is het, maar hier binnen heerst de aangename schemer van net niet kunnen lezen, de schemer die gezichten mooi laat zijn en ogen laat glanzen, de schemer die tijdens het uitspreken reeds betreurde bekentenissen over zwakke lippen laat rollen. Mijn stoel is comfortabel genoeg (al zou vanwege de rechte rugleuning een voetenbankje fijn zijn) en ik kijk tot aan mijn horizon uit op een straatweg vol te vroege kerstverlichting en rode achterlichten van stadiongangers. Ze zijn sikkeneurig en het zijn er vooral te veel. De bus staat dus al twintig minuten stil. Nu, in deze schemerdonkere beslotenheid vastgegespt aan mijn stoel, zou ik een daad willen stellen die mijn verbintenis met de wereld buiten de bus bevestigt. Ik zou, net als mijn medepassagiers, willen bellen met iemand thuis: ‘Ja hallo lieverd met mij ik zit in de bus en die staat stil en dat kan nog wel even duren ik kom dus later wacht je op me?’

Lees verder!

geplaatst door RodeJas - nog geen reacties



zaterdag 19 november 2016

Een diepgrijs jurkje

Vandaag, 19 november, is het Internationale Mannendag, een dag ‘waarin wordt benadrukt hoe gelijk mannen en vrouwen zijn.’ Aldus de facebookpost van een bekend Magazine. Volgens dezelfde post zijn ‘ de verschillen tussen man en vrouw de schuld van onze neuroseksistische cultuur’. Schuld, hoezo schuld? Mannen en vrouwen zíjn verschillend, gelijkwaardig maar verschillend. De man is erop gebouwd om een vrouw te kiezen die voor gezond nageslacht kan zorgen en de vrouw is erop gebouwd om de man die haar mag bevruchten, te verleiden. Eenvoudig, toch? Wij mensen echter hebben daar als redelijk denkende wezens de leeuwenkuil van de romantische liefde voor gegraven. Een kuil waarin machtige, gezonde alfamannetjes al gauw als ‘slecht’ worden gezien, en mooie, sterke vrouwen als ‘hoerig’.

Lees verder!

geplaatst door RodeJas - 2 reacties



vrijdag 4 november 2016

Wachten op de bus

De trein kwam aan om vijf over negen. Om twintig voor tien vertrekt de bus. Ik moet dus wachten. Wachten op de bus. Het is donker hier, een diepblauw soort donker. De stationsrestauratie is dicht, al jaren. De AHtoGo is dicht, al uren. De tijd doet er eigenlijk niet toe; dicht is dicht. ‘Open’ doet er evenmin toe; open is de afhaalpizzeria en daar wacht men niet op de bus. Taxi? Welnee, het is hier wel eens akeliger geweest: Dorst, natte voeten en het obligate geween en tandengeknars na een vrolijke date vol duw- en trekwerk bij opkomend tij, terwijl duidelijk was dat wij elkaar niet meer konden bieden dan seks en een spelletje board script.

Lees verder!

geplaatst door RodeJas - 3 reacties



vrijdag 21 oktober 2016

Een minnaar als referentie

Ik lees het nogal eens in een profiel: ‘mijn werkzame leven kan ik als volgt omschrijven’, waarna de man in kwestie bewijst dat hij het kan, zijn werkzame leven omschrijven. Omdat ik op een datingsite nu eenmaal op zoek ben naar een geliefde, raak ik in de war van zo’n omschrijving. Wat zoekt deze man, een secretaresse? Een representatieve vrouw om hem bij te staan in zijn voormalige werkzame leven? Stel dat hij een mooie kop heeft, dat ik hem aantrekkelijk vind ondanks dat werkzame leven, stel dat ik diep van binnen voel dat hij en ik samen gelukkig kunnen zijn, wat kan ik hem dan schrijven om een aangename sfeer van saamhorigheid te creëren? Welke werkzaamheden zal ik omschrijven om zijn nieuwsgierigheid te wekken, om die cruciale eerste date ook voor hem onontkoombaar te maken? Welke referenties zal ik hem verstrekken? Mijn minnaars?

Lees verder!

geplaatst door RodeJas - 1 reactie



vrijdag 7 oktober 2016

Een huisdeur met borsten

Gezien, op de tentoonstelling ‘De Boehdda’ in het Leidse Museum voor Volkenkunde: een huisdeur met borsten. Een bruine, houten deur met bruine, houten borsten. Rond, gaaf, de tepels net niet rood. Het is symboliek, natuurlijk is het symboliek. Het is de symboliek van een klein volk op het kleine eiland Timor: Het huis is een baarmoeder, ‘binnen’ is vrouwelijk, ‘binnen’ is het terrein van de vrouwen. ‘Buiten’ is mannelijk, ‘buiten’ is het terrein van de mannen. Mooi vond ik het, die symboliek, mild gestemd door de aangename sfeer in het gebouw en het gezelschap van een dierbare nicht die ook mijn vriendin is.

Lees verder!

geplaatst door RodeJas - nog geen reacties



zondag 25 september 2016

Wat wil de man?

Het is een regelmatig weerkerend onderwerp van gesprek op things2share: 'Ze willen alleen maar een vrouw die jonger is.' En ‘ze’, dat zijn de mannen. Ik was geneigd daar lacherig over te doen, maar ik werd op mijn vingers getikt door een leuke man die ik niet nog een keer zou willen tergen. Dit is dus een serieus onderwerp. En het blijft wringen. Maar klopt het eigenlijk wel? Zou het niet toevallig die ene, zwaar begeerlijke man zijn die een veel jongere vrouw zoekt? Het ‘knak’ in haar oplaaiende hoop? Ik wilde het weten, dus heb ik het uitgezocht. Cijfertjes wilde ik. Geen veronderstellingen, geen gevoelens, geen door aantrekkingskracht vertroebelde blik. 

Lees verder!

geplaatst door RodeJas - 2 reacties



dinsdag 13 september 2016

Aardbeien zijn ook lekker

Ik zou minder moeten dromen, misschien. Ik zou hier een man, De Man, moeten kiezen en een charme-0ffensief beginnen. Nu eet ik aardbeien. Aardbeien rood, zacht en zoet. Mijn huid gloeit van de zon, van het zout, van jouw hand. ‘Godin gepaneerd’, zei je en je streek strelend zand over mijn rug. Zal ik douchen? Nee, ik wil dit vasthouden. Dit beeld, dit gevoel.

Lees verder!

geplaatst door RodeJas - 1 reactie



zondag 28 augustus 2016

If music be the food of love

De eerste keer dat hij en ik elkaar zagen, hebben we elkaar niet gesproken. Het was in zo’n oud kerkje op een stukje land tussen Friese meren, en de kerkgangers waren schippers en deelnemers van LCGJ-zeilkampen. Hij zat boven, naast het orgel, en zong het toen zo populaire ‘Streets of Londen’. Hij was een schipper met blonde krullen en een gitaar. Ik stond op de kansel en las een lang, droevig gedicht voor. Ik was een deelnemer in een donkerblauwe coltrui en een spijkerbroek.

De tweede keer was een jaar later. De schikgodinnen waren ons nu welgezinder: we ontmoetten elkaar als schipper en deelnemer in hetzelfde kamp. Het was de tijd van Leonard Cohen, wiens teksten ik uitschreef om meer, meer van de liefde te begrijpen. ‘Like a bird on a wire, like a drunk in a midnight choir….’ Na het kamp schreven we elkaar brieven, mijn schipper en ik, en op zijn kleine kamer liet hij mij naar de derde symfonie van Camille Saint-Saëns luisteren. Juist, die symfonie waarin het orgel na het wegsterven van het orkest zo magistraal inzet. Op de grond (want stoelen had hij niet), koptelefoon op, glas beerenburg in mijn hand. Hij heeft me niet gewaarschuwd, dus toen het orgel inzette liet ik van schrik de beerenburg in het rond spatten. Het was spannend, warm, en blijkbaar te weinig: We hebben de voortdurende regen tijdens een zeil-zwerf-vakantie in een buizende zestienkwadraat aangezien voor gebrek aan liefde.

Lees verder!

geplaatst door RodeJas - nog geen reacties



zaterdag 20 augustus 2016

Drie mannen en een vrouw

 

‘A friend of mine said that every woman needs three men. One for adventure and fun, one for stimulating conversation, and one for good sex.’ Het is de jonge Anna die dit zegt, aan het begin van de film ‘All about Anna’; een ongelaagde liefdesgeschiedenis vol openlijke, vriendelijke seks. Hoofdrolspeelster Anna staat in het gangboord van een roestig vissersschip blond en gelukkig te zijn, want ze heeft zojuist de man gevonden die alle drie is. Haar drie-in-één man. Ik weet niet hoe het afloopt met Anna en haar visser; mijn fascinatie voor dit soort films is zelden even groot als de film lang is. Maar wat Anna zegt over die drie mannen, vind ik zo gek nog niet.

Lees verder!

geplaatst door RodeJas - nog geen reacties



dinsdag 2 augustus 2016

Zo samen

Onlangs stond ik voor een Karel Appel, in het deftige Haagse Gemeentemuseum. Nu eenmaal zonder bloeiend seks-leven, had ik besloten om deze regenachtige dag te vullen met boeiende kunst. Gebiologeerd staarde ik naar de navel van de halfnaakte, dikke man op het schilderij. Hoe zou het voelen om zo’n man aan te raken op die plek? Voorzichtig, zoekend, met het topje van mijn linker wijsvinger? Hoe zou híj dat voelen? Mijn afkeer van een ‘paar kilo meer’ is relatief, want ik denk met groot genoegen terug aan schipper S.

Lees verder!

geplaatst door RodeJas - nog geen reacties



Vorige berichten

Archieven

Volg ons op Twitter

Over match4me - Privacy - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Contact
Thuiswinkel Keurmerk Veilig Daten

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.nl