Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?
zondag 19 maart 2017

De man op de trap

Het is kwart voor acht in de morgen en er is een man aan het stofzuigen op mijn trap. Voor alles is een eerste keer, niet waar: Het is voor het eerst in mijn leven dat een man stof zuigt op de trap van het huis waarin ik woon. Ik zit een beetje ongemakkelijk: ik heb een streepjes-pyjama aan, onder een witte ochtendjas. Na twaalf dagen ‘s ochtends om half acht kant en klaar aangekleed de voordeur openen om mannen op werkschoenen binnen te laten, had ik niet op deze man gerekend. ‘It ken mar klear wêzen, nou?’ zei hij opgewekt. Hij leek zin te hebben in zijn klus, dus liet ik hem binnen. Kwestie van momentum.

Lees verder!

geplaatst door RodeJas - 1 reactie



dinsdag 28 februari 2017

Het stresssysteem

Doordat opruimen nu eenmaal opruimen uitlokt, en ik de zaal die mijn badkamer is moest leegruimen omdat morgen het blije, verwachtingsvolle ‘mijn huis wordt gerenoveerd’ verandert in de nachtmerrie van een huis vol mannen met drilboren, voorhamers en veiligheidsschoenen, vond ik het notitieboekje terug. Het is een notitieboekje uit een vorig leven: op het voorblad is met boeklon een zoet-gouden fluitspeelster van Rosina Wachtmeister geplakt en op de lijntjes-blaadjes heb ik met steeds ongeduldiger letters de cd’s, dvd’s en boeken geschreven die ik ooit wilde kopen. Georgs Pelêcis’ ‘Revelation’, ‘The secret of Roan Inish’, ‘Quirkology’ van Richard Wiseman. Het is er gewoon niet van gekomen. Dit boekje kan wel weg.

Lees verder!

geplaatst door RodeJas - 2 reacties



zondag 12 februari 2017

De Valentijnskaart

Nog vier nachtjes slapen en dan is het Valentijnsdag. Niet dat ik wakker lig van de voorpret. Niet dat ik last zal hebben van Valentijnsdag, of gemak; het is elke dag wel een speciale dag, niet waar? Vandaag bijvoorbeeld is het WarmeTruienDag, de dag waarop wij (ja wij!) een extra trui aantrekken waardoor wij de thermostaat op 16 graden kunnen zetten waardoor wij de aarde zullen redden van de ondergang. Het is meer dat Valentijnsdag even vanzelfsprekend lijkt te worden als die andere van oorsprong heidense feesten.

Lees verder!

geplaatst door RodeJas - nog geen reacties



zaterdag 21 januari 2017

De netwerk-geliefde

Het roer moet om. Daten via internet blijkt volkomen achterhaald. ‘Vergeet datingsites: de kans dat je daar een grote liefde vindt is uitermate klein, omdat de meeste profielen een veel te rooskleurig beeld schetsen. Die spontane levensgenieter is in werkelijkheid maar al te vaak een saaie bankhanger’, las ik onlangs in een bekend magazine. Hoewel mij dit de uitspraak lijkt van een vrouw die nog nooit honderd profielen op één avond heeft gelezen, intrigeert het me wel wat ze zegt: Ze adviseert elke vrouw om gebruik te maken van haar netwerk bij het vinden van een levensgezel. Je vriendenkring weet wat je nodig hebt, nietwaar?

Lees verder!

geplaatst door RodeJas - 2 reacties



maandag 2 januari 2017

Eerst nog even lezen

Het voorbije jaar telde een seconde meer dan de jaren ervoor en erna. Ik heb die ene seconde benut voor het in gedachten herinrichten van mijn slaapkamer. Flits. En na een nacht vol carbid-klappen (dankbaar ben ik dat de jonkheid boze geesten verjaagt terwijl ik laf probeer te slapen) ligt er een mooie, lege dag voor me om het flitsplan uit te voeren: Ik heb geen kaartjes voor het plaatselijke nieuwjaarsfeest en mijn moeder wordt al drie jaar geen jaar ouder meer op nieuwjaarsdag.

Lees verder!

geplaatst door RodeJas - nog geen reacties



zondag 18 december 2016

Tussen de kerstbomen

Lieverd, zullen we een kerstboom nemen, dit jaar? Lieverd, wat voor kerstboom zullen we dit jaar nemen? Lieverd. Wat zeg je? Nee, zo is het niet gegaan, ook dit jaar niet. Deze lieverd heeft in haar eentje een hoge vijfpoot van wilgentakken naar huis gedragen en die op een open plek in haar woonkamer neergezet. Mijn boom. Nu de ekster in mij loslaten en hem tot kerstboom versieren. Als kind heb ik argeloos over de engeltjes in het luchtruim gezongen - en hoewel ik nog steeds graag kerstliedjes zing, ben ik nu vooral een heiden die in deze donkere tijd van het jaar de zonnewende wil vieren met een glanzende jurk, lekker eten, goed gezelschap en een boom vol lichtjes.

Lees verder!

geplaatst door RodeJas - nog geen reacties



zondag 4 december 2016

Heerenveen - Ajax

Een bijna voorbije zondagmiddag in november. Koud en donker is het, maar hier binnen heerst de aangename schemer van net niet kunnen lezen, de schemer die gezichten mooi laat zijn en ogen laat glanzen, de schemer die tijdens het uitspreken reeds betreurde bekentenissen over zwakke lippen laat rollen. Mijn stoel is comfortabel genoeg (al zou vanwege de rechte rugleuning een voetenbankje fijn zijn) en ik kijk tot aan mijn horizon uit op een straatweg vol te vroege kerstverlichting en rode achterlichten van stadiongangers. Ze zijn sikkeneurig en het zijn er vooral te veel. De bus staat dus al twintig minuten stil. Nu, in deze schemerdonkere beslotenheid vastgegespt aan mijn stoel, zou ik een daad willen stellen die mijn verbintenis met de wereld buiten de bus bevestigt. Ik zou, net als mijn medepassagiers, willen bellen met iemand thuis: ‘Ja hallo lieverd met mij ik zit in de bus en die staat stil en dat kan nog wel even duren ik kom dus later wacht je op me?’

Lees verder!

geplaatst door RodeJas - nog geen reacties



zaterdag 19 november 2016

Een diepgrijs jurkje

Vandaag, 19 november, is het Internationale Mannendag, een dag ‘waarin wordt benadrukt hoe gelijk mannen en vrouwen zijn.’ Aldus de facebookpost van een bekend Magazine. Volgens dezelfde post zijn ‘ de verschillen tussen man en vrouw de schuld van onze neuroseksistische cultuur’. Schuld, hoezo schuld? Mannen en vrouwen zíjn verschillend, gelijkwaardig maar verschillend. De man is erop gebouwd om een vrouw te kiezen die voor gezond nageslacht kan zorgen en de vrouw is erop gebouwd om de man die haar mag bevruchten, te verleiden. Eenvoudig, toch? Wij mensen echter hebben daar als redelijk denkende wezens de leeuwenkuil van de romantische liefde voor gegraven. Een kuil waarin machtige, gezonde alfamannetjes al gauw als ‘slecht’ worden gezien, en mooie, sterke vrouwen als ‘hoerig’.

Lees verder!

geplaatst door RodeJas - 2 reacties



vrijdag 4 november 2016

Wachten op de bus

De trein kwam aan om vijf over negen. Om twintig voor tien vertrekt de bus. Ik moet dus wachten. Wachten op de bus. Het is donker hier, een diepblauw soort donker. De stationsrestauratie is dicht, al jaren. De AHtoGo is dicht, al uren. De tijd doet er eigenlijk niet toe; dicht is dicht. ‘Open’ doet er evenmin toe; open is de afhaalpizzeria en daar wacht men niet op de bus. Taxi? Welnee, het is hier wel eens akeliger geweest: Dorst, natte voeten en het obligate geween en tandengeknars na een vrolijke date vol duw- en trekwerk bij opkomend tij, terwijl duidelijk was dat wij elkaar niet meer konden bieden dan seks en een spelletje board script.

Lees verder!

geplaatst door RodeJas - 3 reacties



vrijdag 21 oktober 2016

Een minnaar als referentie

Ik lees het nogal eens in een profiel: ‘mijn werkzame leven kan ik als volgt omschrijven’, waarna de man in kwestie bewijst dat hij het kan, zijn werkzame leven omschrijven. Omdat ik op een datingsite nu eenmaal op zoek ben naar een geliefde, raak ik in de war van zo’n omschrijving. Wat zoekt deze man, een secretaresse? Een representatieve vrouw om hem bij te staan in zijn voormalige werkzame leven? Stel dat hij een mooie kop heeft, dat ik hem aantrekkelijk vind ondanks dat werkzame leven, stel dat ik diep van binnen voel dat hij en ik samen gelukkig kunnen zijn, wat kan ik hem dan schrijven om een aangename sfeer van saamhorigheid te creëren? Welke werkzaamheden zal ik omschrijven om zijn nieuwsgierigheid te wekken, om die cruciale eerste date ook voor hem onontkoombaar te maken? Welke referenties zal ik hem verstrekken? Mijn minnaars?

Lees verder!

geplaatst door RodeJas - 1 reactie



vrijdag 7 oktober 2016

Een huisdeur met borsten

Gezien, op de tentoonstelling ‘De Boehdda’ in het Leidse Museum voor Volkenkunde: een huisdeur met borsten. Een bruine, houten deur met bruine, houten borsten. Rond, gaaf, de tepels net niet rood. Het is symboliek, natuurlijk is het symboliek. Het is de symboliek van een klein volk op het kleine eiland Timor: Het huis is een baarmoeder, ‘binnen’ is vrouwelijk, ‘binnen’ is het terrein van de vrouwen. ‘Buiten’ is mannelijk, ‘buiten’ is het terrein van de mannen. Mooi vond ik het, die symboliek, mild gestemd door de aangename sfeer in het gebouw en het gezelschap van een dierbare nicht die ook mijn vriendin is.

Lees verder!

geplaatst door RodeJas - nog geen reacties



zondag 25 september 2016

Wat wil de man?

Het is een regelmatig weerkerend onderwerp van gesprek op things2share: 'Ze willen alleen maar een vrouw die jonger is.' En ‘ze’, dat zijn de mannen. Ik was geneigd daar lacherig over te doen, maar ik werd op mijn vingers getikt door een leuke man die ik niet nog een keer zou willen tergen. Dit is dus een serieus onderwerp. En het blijft wringen. Maar klopt het eigenlijk wel? Zou het niet toevallig die ene, zwaar begeerlijke man zijn die een veel jongere vrouw zoekt? Het ‘knak’ in haar oplaaiende hoop? Ik wilde het weten, dus heb ik het uitgezocht. Cijfertjes wilde ik. Geen veronderstellingen, geen gevoelens, geen door aantrekkingskracht vertroebelde blik. 

Lees verder!

geplaatst door RodeJas - 2 reacties



dinsdag 13 september 2016

Aardbeien zijn ook lekker

Ik zou minder moeten dromen, misschien. Ik zou hier een man, De Man, moeten kiezen en een charme-0ffensief beginnen. Nu eet ik aardbeien. Aardbeien rood, zacht en zoet. Mijn huid gloeit van de zon, van het zout, van jouw hand. ‘Godin gepaneerd’, zei je en je streek strelend zand over mijn rug. Zal ik douchen? Nee, ik wil dit vasthouden. Dit beeld, dit gevoel.

Lees verder!

geplaatst door RodeJas - 1 reactie



zondag 28 augustus 2016

If music be the food of love

De eerste keer dat hij en ik elkaar zagen, hebben we elkaar niet gesproken. Het was in zo’n oud kerkje op een stukje land tussen Friese meren, en de kerkgangers waren schippers en deelnemers van LCGJ-zeilkampen. Hij zat boven, naast het orgel, en zong het toen zo populaire ‘Streets of Londen’. Hij was een schipper met blonde krullen en een gitaar. Ik stond op de kansel en las een lang, droevig gedicht voor. Ik was een deelnemer in een donkerblauwe coltrui en een spijkerbroek.

De tweede keer was een jaar later. De schikgodinnen waren ons nu welgezinder: we ontmoetten elkaar als schipper en deelnemer in hetzelfde kamp. Het was de tijd van Leonard Cohen, wiens teksten ik uitschreef om meer, meer van de liefde te begrijpen. ‘Like a bird on a wire, like a drunk in a midnight choir….’ Na het kamp schreven we elkaar brieven, mijn schipper en ik, en op zijn kleine kamer liet hij mij naar de derde symfonie van Camille Saint-Saëns luisteren. Juist, die symfonie waarin het orgel na het wegsterven van het orkest zo magistraal inzet. Op de grond (want stoelen had hij niet), koptelefoon op, glas beerenburg in mijn hand. Hij heeft me niet gewaarschuwd, dus toen het orgel inzette liet ik van schrik de beerenburg in het rond spatten. Het was spannend, warm, en blijkbaar te weinig: We hebben de voortdurende regen tijdens een zeil-zwerf-vakantie in een buizende zestienkwadraat aangezien voor gebrek aan liefde.

Lees verder!

geplaatst door RodeJas - nog geen reacties



zaterdag 20 augustus 2016

Drie mannen en een vrouw

 

‘A friend of mine said that every woman needs three men. One for adventure and fun, one for stimulating conversation, and one for good sex.’ Het is de jonge Anna die dit zegt, aan het begin van de film ‘All about Anna’; een ongelaagde liefdesgeschiedenis vol openlijke, vriendelijke seks. Hoofdrolspeelster Anna staat in het gangboord van een roestig vissersschip blond en gelukkig te zijn, want ze heeft zojuist de man gevonden die alle drie is. Haar drie-in-één man. Ik weet niet hoe het afloopt met Anna en haar visser; mijn fascinatie voor dit soort films is zelden even groot als de film lang is. Maar wat Anna zegt over die drie mannen, vind ik zo gek nog niet.

Lees verder!

geplaatst door RodeJas - nog geen reacties



dinsdag 2 augustus 2016

Zo samen

Onlangs stond ik voor een Karel Appel, in het deftige Haagse Gemeentemuseum. Nu eenmaal zonder bloeiend seks-leven, had ik besloten om deze regenachtige dag te vullen met boeiende kunst. Gebiologeerd staarde ik naar de navel van de halfnaakte, dikke man op het schilderij. Hoe zou het voelen om zo’n man aan te raken op die plek? Voorzichtig, zoekend, met het topje van mijn linker wijsvinger? Hoe zou híj dat voelen? Mijn afkeer van een ‘paar kilo meer’ is relatief, want ik denk met groot genoegen terug aan schipper S.

Lees verder!

geplaatst door RodeJas - nog geen reacties



Vorige berichten

Archieven

Volg ons op Twitter

Over match4me - Privacy - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Contact
Thuiswinkel Keurmerk Veilig Daten

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.nl