Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?

Inloggen

Nickname:
Wachtwoord:
Wachtwoord vergeten?

Column september

De leugen regeert

“Voor de meeste mensen is eerlijkheid een dusdanige afwijking van het standaardgedrag dat ze je waarschuwen als er een moment van eerlijkheid zit aan te komen: ‘Om heel eerlijk te zijn, vind ik dat…’, ‘ Om je de waarheid te zeggen..’”

De mens liegt, en veel. Filosofe Stine Jensen is al heel haar leven (34 jaar) gefascineerd door leugens, veinzen en waarheid zoeken. Ze schreef er een boek over, dat ze presenteert als een zoektocht naar de leugen, maar dat volgens mij tevens een zelfonderzoek is.

Het boek is een zoektocht langs haar favoriete leugens en leugenaars, waarbij je merkt dat Jensen grote bewondering heeft voor de goede leugen. Ze interviewde kunstvervalser Geertjan Jansen (die zegt: ‘ik heb nooit hoeven liegen’ ) en een detective.

Heel interessant is het boek waar Jensen op haar er ervaringen met leugens ingaat. En ik moet erkennen: ze spaart zichzelf niet altijd. Op bewonderenswaardig luchtige toon schrijft ze over leugens: bijvoorbeeld dat ze een schaakpartij tegen haar zus al volledig had afgesproken, inclusief uitslag, dat ze zich voordeed als George Michael-fan om een aantal journalisten en fotografen te plezieren, zodat die een verhaal, dan wel foto hadden. En ze erkent dat ze in de liefde graag de zaken mooier voorstelt dan ze zijn. Maar ze vertrouwt zichzelf niet helemaal, en dus ook de ander niet. En daarom snuffelt ze graag: in dagboeken, e-mails van anderen. Ikzelf ben dol op dat soort bekentenissen, maar ik vraag me dan wel af: ‘ wat kwam ze allemaal te weten wat waren de gevolgen?’ en juist dat kom je als lezer niet te weten. En ik wil alles weten: verraad, bedrog. Wil Jensen het voor zichzelf niet weten of wil ze het niet opschrijven?

Ik stelde de drukbezette filosofe enkele vragen:

Wat is de ergste vorm van liegen tegen zichzelf die een mens zich kan aandoen? Liefst heb ik dat je deze vraag voor jezelf beantwoordt, maar hij kan te persoonlijk zijn.

“ Moeilijke vraag. Ik denk het hardnekkig ontkennen of onderdrukken van allerlei gevoelens of problemen, gezondheidsproblemen, geestesproblemen, wat voor problemen dan ook: als je ontkent, dan hou je jezelf voor de gek, en dan zit je zowel jezelf als anderen in de weg. Wat denk jij?"

Toen ik jaren geleden eens in het dagboek van een toenmalige geliefde keek, vond ik mezelf daarna een enorme lul en biechtte ik het zo snel mogelijk op. Ik vond het erger dan zij het vond. Uiteindelijk heb ik mezelf vergeven. Maar goed, had jij dat gevoel van wat ben ik een eikel en die drang om te biechten niet? Zo te zien in je boek niet...

Waarom ging jij snuffelen, en waarom biechtte je het op? Kennelijk was er iets dat je onzeker maakte, of had ze iets te verbergen? Het verhaal is niet volledig, en ik ben de laatste om je moreel te veroordelen. Er zijn vele motieven om te snuffelen, onzekerheid, controledwang, nieuwsgierigheid, schuldiger en onschuldiger motieven.

Het was onnodig wat ik deed, ik deed het uit onzekerheid. Is er wel eens in jouw leven gespioneerd (dagboeken, mails etc.) en hoe VRESELIJK vond je dat?

“ Ik weet het niet. Echt niet. Misschien ook beter van niet. Vast wel. Of misschien niet. Ik zou me naakt voelen als zou blijken dat iemand mijn e-mails al jaren meeleest. Ik denk ook: als iemand gaat snuffelen heb ik misschien niet genoeg vertrouwen gegeven, of reden tot wantrouwen. Je kunt het ook als een teken van liefde opvatten (afhankelijk van de vormen die het aanneemt).”

Hoe vaak krijg je momenteel ongevraagde confessies van anderen, zoals dat ze in een dagboek hebben gespiekt etc.? Vast heel veel.

Ik heb een paar hele mooie, openhartige e-mails gehad, waarin mensen hun 'leugens' hebben opgebiecht, maar ook een boeiende mail van bijvoorbeeld een politieman die me vertelde hoe de politie 'onderhandelt' over de waarheid om iets gedaan te krijgen; ook een mail van een vrouw die mij heeft geschreven over jarenlange dwangmatige snuffelzucht (ze vertrouwt haar partner niet). Ik voel me een soort biechtmoeder - mijn voorbeeld is de Amerikaanse site http://www.postasecret.com waarin mensen een geheim openbaar maken, maar niet hun afzender erbij zetten. Het levert mooie, ontroerende, bizarre, pijnlijke verhalen op.

Leugenaars / Stine Jensen. Lemniscaat, 2006. 208 pag.

donner4


column augustus
column oktober
Over match4me - Privacy - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Contact
Thuiswinkel Keurmerk Veilig Daten

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.nl